Czy artykuł w prasie to reklama

Z najnowszego wyroku ETS (C-421/07) wynika, że rozszerza się zakres podmiotów potencjalnie odpowiedzialnych za niezgodną z prawem promocję produktów leczniczych. Sąd wspólnotowy uznał bowiem, że rozpowszechnianie informacji o produkcie leczniczym może zostać uznane za reklamę, nawet jeśli osoba trzecia działa z własnej inicjatywy i w sposób całkowicie niezależny od wytwórcy lub sprzedawcy. Wyrok nie może być jednak traktowany bezrefleksyjnie przez organy państwowe. Zdaniem Trybunału, żeby pociągnąć osobę trzecią (także media) do odpowiedzialności, konieczne jest ustalenie, czy motywem jej działania było w istocie zachęcenie do przepisywania, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych, czyli spełnienie podstawowej przesłanki definicji reklamy leku.

Trudno sobie wyobrazić, żeby artykuł o ważnych doniesieniach czy służący piętnowaniu negatywnych zjawisk, przygotowany przez redakcję, bez żadnej ingerencji firmy farmaceutycznej, został uznany za promocję. Polskie doświadczenia pokazują jednak, że i taka sytuacja może się zdarzyć. W listopadzie ubiegłego roku jedna z gazet codziennych została ukarana przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego właśnie za taki przekaz. Decyzja ta spotkała się z powszechną krytyką środowiska.

Prasa powinna mieć pełną swobodę poruszania wszelkich kwestii, w tym dotyczących produktów leczniczych. Na tym opiera się bowiem jej wolność. Tylko bowiem niezależna prasa może spełniać swój podstawowy cel, czyli rzetelnie informować społeczeństwo. Jeżeli artykuł przygotowany jest bez wpływu przemysłu farmaceutycznego, niemożliwe jest w praktyce uznanie, że jego autorom zależy na reklamie. Jeżeli jednak mamy do czynienia ze sponsoringiem, wtedy zawsze powinien być on ujawniany. Najważniejszy jest bowiem pacjent, który musi wiedzieć, kiedy ma do czynienia z przekazem bezstronnym, a kiedy z treściami promocyjnymi.