Lepsza ochrona przed przywozem towarów spoza Unii Europejskiej

Rozporządzenie antydumpingowe Rady ujednolica i porządkuje zasady ustalania, czy produkty przywożone na obszar Unii Europejskiej mają ceny dumpingowe. Określa również sposoby ochrony przed takim przywozem.

Zgodnie z rozporządzeniem istnienie dumpingu stwierdza się poprzez obiektywne porównanie ceny eksportowej, czyli ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt eksportowany z kraju wywozu do Unii, z tzw. wartością normalną. Podstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu.

Jedynie w przypadku, gdy sprzedaż produktu podobnego w zwykłym obrocie handlowym nie istnieje lub jest niewystarczająca, lub gdy istnieje szczególna sytuacja rynkowa niepozwalająca na dokonanie właściwego porównania, wartość normalną oblicza się w oparciu o koszty produkcji w kraju pochodzenia powiększone o uzasadnione koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz o kwotę zysku lub w oparciu o reprezentatywne ceny eksportowe w zwykłym obrocie handlowym do państwa trzeciego.

Oznacza to, że w sytuacji, gdy import będzie miał miejsce z kraju, w którym koszty produkcji są znacznie niższe niż w Polsce, wartość normalna, nawet powiększona o koszty importu, będzie niższa niż koszt produkcji podobnego produktu w Polsce.

W konsekwencji importowany produkt będzie mógł być sprzedawany po cenie niższej niż ta, którą może zaoferować krajowy producent, a równocześnie nie będzie można postawić zarzutu stosowania cen dumpingowych. Co więcej, nawet czasowa sprzedaż poniżej kosztów niekoniecznie musi być traktowana jako dokonywana po cenach dumpingowych, o ile nie będzie występowała w dłuższym okresie, w znacznych ilościach oraz umożliwi zwrot kosztów w uzasadnionym terminie.

Postępowanie wszczyna Komisja na wniosek osoby fizycznej, prawnej lub organizacji. We wniosku należy wskazać dowody na istnienie dumpingu, a także szkody nim wyrządzonej. Ważne też jest podanie związku przyczynowego między domniemanym przewozem towarów po cenach dumpingowych a szkodą. Aby Komisja mogła nadać bieg takiemu wnioskowi, należy udowodnić, że popierają go producenci wspólnotowi, których całkowita produkcja stanowi ponad 50 proc. produkcji towarów podobnych. Jednak nie wszczyna się postępowania, jeśli udział producentów wspólnotowych w sposób wyraźny popierający wniosek stanowi mniej niż 25 proc. produktu podobnego.

Jeśli dowody są wystarczające, Komisja wszczyna postępowanie. W czasie wyjaśniania sprawy Komisja może nałożyć cło tymczasowe na sześć miesięcy (przedłużone o następne trzy miesiące). Ostateczną sankcją jest nałożenie cła dumpingowego.

Warto zaznaczyć, że szczególnym przypadkiem obejścia sankcji jest montaż części towarów poza terenem Unii. Naruszeniem prawa jest działalność montażowa, która stanowi 60 proc. wszystkich części zmontowanego produktu. Za obejście zakazów nie jest uważana wartość dodana do części wykorzystanych w trakcie montażu przekraczająca 25 proc. kosztów produkcji.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z 30 listopada 2009 r. (Dz.U. L 343/66) w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej. Rozporządzenie weszło w życie 12 stycznia 2010 r.