Wznowienie czy odszkodowanie

W związku z wydaniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 3 października 2019 r. wyroku w sprawie Dziubak (sygn. akt C 260/18) pojawiają się głosy twierdzące, że podstawę wznowienia postępowania cywilnego stanowi sytuacja, gdy TSUE wskutek pytania prejudycjalnego zadanego w innej sprawie dokonał interpretacji prawa unijnego (na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) odmiennej od wykładni przyjętej wcześniej za podstawę prawomocnego orzeczenia przez sąd krajowy. Wskazuje się mianowicie, że brak w przepisach kodeksu postępowania cywilnego wyraźnej podstawy do takiego wznowienia oznacza istnienie luki, która „jest nie do pogodzenia z uregulowaniami unijnymi” (zob. wypowiedzi przytaczane w: P. Szymaniak, „Wątpliwości wokół wznowienia postępowania”, DGP nr 206/2019). Wyrażane jest także stanowisko – bynajmniej nie w charakterze postulatu de lege ferenda – zgodnie z którym „skoro orzeczenie TK może doprowadzić do wznowienia, to tak samo powinno być z orzeczeniem TSUE” (zob. wypowiedzi przytaczane w: J. Ojczyk, „Po wyroku TSUE frankowicze mogliby wznawiać sprawy”, www.prawo.pl). Poglądy te nie są trafne.

Powaga rzeczy osądzonej