O dopuszczeniu do pracy powinni też decydować ławnicy

Sprawy z zakresu prawa pracy są bardzo ważne społecznie i dlatego nie powinien w ich kwestii orzekać tylko sędzia, ale także ławnicy. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Pracownik wniósł pozew do sądu I instancji i domagał się ustalenia, czy umowa na czas określony przekształciła się w stałą. Dodatkowo zażądał przywrócenia do pracy. Argumentował, że ustawodawca naruszył ustawę z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. nr 125, poz. 1035 ze zm.).

W trakcie postępowania były pracownik zmodyfikował swoje roszczenie, wskazując, że domaga się dopuszczenia do pracy, oraz cofnął żądanie ustalenia, iż terminowy kontrakt przekształcił się w stały. W efekcie sąd I instancji w składzie jednego sędziego i dwóch ławników uwzględnił powództwo i nakazał dopuszczenie pracownika na poprzednich warunkach.

Firma wniosła apelację od wspomnianego wyroku do sądu II instancji. Wskazała, że nastąpiło naruszenie art. 47 par. 2 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego przez rozpoznawanie sprawy w niewłaściwym składzie (t.j. jednego sędziego i dwóch ławników). A to wiązałoby się z nieważnością postępowania.

Sąd II instancji zwrócił się więc z pytaniem prawnym do Sądu Najwyższego (SN), czy sprawa o dopuszczenie do pracy, przy jednoczesnym braku żądania ustalenia istnienia stosunku pracy, powinna być rozpatrywana w składzie tylko jednego sędziego.

W podjętej uchwale SN orzekł, że ławnicy powinni być obecni również przy sprawach dotyczących dopuszczenia do pracy. W efekcie w tym przypadku ma zastosowanie art. 47 par. 2 k.p.c.

- Takie ważne sprawy, w tym te dotyczące dopuszczenia do pracy, powinny być rozpatrywane z udziałem ławników - uzasadniał Krzysztof Staryk, sędzia sprawozdawca SN.

Artur Radwan

 artur.radwan@infor.pl

ORZECZNICTWO

Uchwała Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2013 r., sygn. akt III PZP 2/13. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia