Zażalenie na klauzulę wykonalności rozpoznaje się poziomo
Wprowadzenie zażaleń pionowych, rozpoznawanych przez inny skład sądu tej samej instancji, miało przyspieszyć pracę sąd ó w dzięki ograniczeniu migracji akt tylko w celu wydania orzeczeń wpadkowych. Jednak spory co do tego, kt ó ry sąd i w jakim składzie jest właściwy do rozpoznania zażalenia w danej sprawie, ciągle jeszcze trwają. Przykładowo pojawiają się na gruncie art. 795 oraz 767 4 kodeksu postępowania cywilnego.
Pierwszy przepis stanowi, że - zgodnie z par. 1 - na postanowienie sądu co do nadania klauzuli wykonalności przysługuje zażalenie. Zaś w myśl par. 2 sąd II instancji, uwzględniając zażalenie wierzyciela na postanowienia o odmowie nadania klauzuli, uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Oczywiście jeśli zachodzą przesłanki do nadania klauzuli.
Jednak wraz z wejściem w życie 7 listopada 2019 r. zmian w procedurze cywilnej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469) teza o dewolutywnym charakterze zażalenia na nadanie klauzuli wykonalności została podważona przez wprowadzenie w art. 7674 nowego paragrafu 11. Przewiduje on, że „zażalenie rozpoznaje sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów”. To by oznaczało, że powinien to być inny skład sądu tej samej instancji.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.