Koszty wspólnej instalacji ponoszą wszyscy właściciele lokali

● kupując mieszkanie, zapłacili za instalację c.o., która tam się znajduje;

● wszelkie remonty i konserwacje instalacji c.o. dokonywane były bez udziału finansowego lokatorów segmentu 2;

● wyposażenie mieszkań segmentu 2 w instalację c.o. spowoduje podniesienie ich wartości.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Sieć centralnego ogrzewania nie służy wyłącznie właścicielowi któregokolwiek z lokali. W tym przypadku przechodzi bowiem przez wszystkie budynki stanowiące jedną nieruchomość i dostarcza ciepło zarówno właścicielom poszczególnych lokali, jak i do pomieszczeń wspólnych, przez które przechodzi, klatki schodowe etc.).

W uchwale Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1997 r., III CZP 36/97 wskazano, że: po wejściu w życie ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. nr 85, poz. 388 ze zm.) właściciel lokalu nie może bez zgody pozostałych właścicieli odłączyć swojego lokalu mieszkalnego od zainstalowanej w budynku sieci centralnego ogrzewania i przy jej wykorzystaniu zastosować inny rodzaj ogrzewania. W uzasadnieniu sąd podkreślił, że: Instalacja grzewcza (w konkretnym stanie faktycznym instalacja c.o.) jest urządzeniem niesłużącym wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Z urządzeń takich korzystają wszyscy właściciele lokali, zarówno w ten sposób, że ciepło doprowadzane jest do przedmiotu ich własności, jak i w ten sposób, że ogrzewane są wspólne części budynku. Składnikiem tzw. współwłasności przymusowej są zarówno elementy instalacji znajdujące się poza poszczególnymi lokalami, jak i elementy znajdujące się w wydzielonych lokalach.

Jeżeli zatem instalacja centralnego ogrzewania po dokonanym montażu w segmencie drugim będzie wspólna dla wszystkich trzech segmentów, wówczas elementy tej sieci będą częściami składowymi nieruchomości wspólnej. W takiej sytuacji wszelkie działania związane z instalacją elementów wspólnych i ich utrzymaniem winny być nakładane na wszystkich właścicieli lokali.

W takim przypadku zarówno zamontowanie instalacji w budynku 2, jak i naprawy istniejącej sieci centralnego ogrzewania w segmentach 1 i 3, winny obciążać wszystkich właścicieli lokali, a nie tylko osoby zainteresowane. Wspólnota powinna zatem podjąć uchwałę o montażu instalacji centralnego ogrzewania w segmencie 2 jak i o częściowym zrefundowaniu kosztów remontu i konserwacje instalacji cieplnej istniejącej w segmentach 1 i 3, tak by obciążyć tymi remontami także właścicieli lokalu w segmencie 2.

Wyrażenie zatem zgody przez właścicieli lokali w segmentach 1 i 3 na zamontowanie instalacji centralnego ogrzewania w budynku 2 w konsekwencji musi doprowadzić do obciążenia kosztami tego montażu wszystkich właścicieli lokali na terenie całej nieruchomości, proporcjonalnie do ich udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej.