Ograniczenia przy wnoszeniu skargi kasacyjnej

Przy wnoszeniu skargi kasacyjnej obowiązuje wiele ograniczeń. Nie jest dopuszczalna na przykład ze względu na wysokość przedmiotu zaskarżenia. W sprawach o prawa majątkowe wartość ta nie może być niższa niż 50 tys. zł, w sprawach gospodarczych niższa niż 75 tys. zł, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych niższa niż 10 tys. zł.

Wyjątek od tej zasady w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stanowią sprawy o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Niezależnie od przedmiotu zaskarżenia strona może wnieść w tych sprawach skargę kasacyjną. Natomiast w pozostałych sprawach niezależnie od przedmiotu zaskarżenia skarga przysługuje wyłącznie w sprawach o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem.

W dodatku od tego samego wyroku strona może wnieść tylko jedną skargę kasacyjną. Powinna oprzeć ją na naruszeniach prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, wówczas gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona krzywda. Należy przy tym wskazać przepis prawa, z którym zaskarżony wyrok nie jest zgodny, uprawdopodobnić wyrządzenie szkody spowodowane przez wydanie tego wyroku, przytoczyć podstawy skargi oraz ich uzasadnienie. Natomiast strona nie może wskazywać na zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Zasady sporządzania skargi kasacyjnej przewiduje uchwalona przez Sejm 10 czerwca 2010 r. ustawa nowelizująca trzy ustawy: Kodeks cywilny, Kodeks postępowania cywilnego oraz Prawo upadłościowe i naprawcze.

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

Ustawa z 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze. Po poprawkach Senatu 9 lipca skierowana do komisji nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach.