Łatwiej obniżyć opłatę komorniczą

Nowelizacja ustawy o komornikach weszła w życie 17 czerwca 2010 r. Przewiduje, że dłużnik będzie mógł złożyć do sądu rejonowego wniosek o obniżenie wysokości opłat stosunkowych pobieranych od ściągniętych długów. Decyzja o obniżeniu opłaty będzie należała do uznania sędziego. Może on brać pod uwagę przy rozpoznawaniu prośby dłużnika nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów.

Dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości pobieranych przez komornika opłat stosunkowych. W przypadku obciążenia takimi opłatami w związku z niecelowym wszczęciem postępowania egzekucyjnego może go złożyć również wierzyciel. Wniosek o obniżenie opłaty przez sąd wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia uzyskania informacji o ściągnięciu opłaty albo od dnia doręczenia komorniczego postanowienia o wezwaniu do uiszczenia należności.

Do wniosku o obniżenie opłaty stosunkowej stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące rozpoznawania skargi na czynności komornika. Należy kierować ją do sądu rejonowego, przy którym działa komornik. Wniosek będzie musiał zostać rozpoznany w terminie tygodniowym od dnia jego wpływu do sądu, a gdy zawiera on braki formalne, które podlegają uzupełnieniu, w terminie tygodniowym od jej uzupełnienia. Wniesienie wniosku nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego ani wykonania zaskarżonej czynności, chyba że sąd zawiesi postępowanie lub wstrzyma dokonanie czynności.

Zmiana jest przywróceniem tzw. możliwości miarkowania wysokości opłat komorniczych przez sąd. Możliwość taka istniała bowiem przed wejściem w życie ustawy z 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz niektórych innych ustaw.

Dotychczasowe przepisy przewidywały, że komornik pobiera obniżoną opłatę stosunkową równą 8 proc. ściągniętego długu tylko w przypadku wyegzekwowania świadczenia z rachunku bankowego lub wynagrodzenia za pracę. Zgodnie z nowymi przepisami podobne zniżki będą obowiązywały także w przypadku skierowania egzekucji do świadczeń społecznych, takich jak zasiłki czy stypendia. W ocenie rządu, który był autorem projektu nowelizacji, potrzeba takiej zmiany wynika z konieczności racjonalnego i usprawiedliwionego względami społecznymi zrównania zasad finansowania egzekucji. Nie wszystkie jej sposoby wymagają bowiem znacznego nakładu pracy komornika.

Opłata w wysokości 8 proc. ściągniętego długu jest pobierana w razie egzekucji z:

● rachunku bankowego

● wynagrodzenia za pracę

● świadczeń z ubezpieczenia społecznego

● zasiłku dla bezrobotnych

● dodatku aktywizacyjnego

● stypendium

● dodatku szkoleniowego

Adam Makosz

Art. 1 pkt 10 ustawy z 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. nr 40, poz. 228).