Lokum tymczasowe na krócej

Zostaną wreszcie jasno określone obowiązki gminy dotyczące zapewnienia tymczasowego pomieszczenia osobom eksmitowanym z zajmowanego do tej pory mieszkania. Gmina będzie dostarczała je wyłącznie na czas określony, od miesiąca do sześciu miesięcy, a nie jak do tej pory na czas nieokreślony. Ułatwi to dokonywanie eksmisji, ponieważ gmina szybko odzyska lokale i będzie mogła zawrzeć umowę najmu z kolejnym eksmitowanym lokatorem.

Nowe zasady najmu pomieszczeń tymczasowych wprowadza ustawa z 31 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, którą w tym tygodniu ma się zająć Senat. Prawdopodobnie nie wprowadzi do niej żadnych poprawek, ponieważ ustawa została przygotowana z inicjatywy ustawodawczej izby wyższej.

Gmina ma obowiązek zaspokajać potrzeby lokalowe osób, które mieszkają na jej terenie. Wykorzystując swoje zasoby mieszkaniowe, musi zapewnić osobom eksmitowanym lokale socjalne i zamienne lub pomieszczenia tymczasowe.

Lokal socjalny musi nadawać się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny. Powierzchnia pokoi przypadająca na członka gospodarstwa domowego nie może w nim być mniejsza niż 5 mkw. Natomiast przy jednoosobowym gospodarstwie domowym musi wynosić co najmniej 10 mkw.

Lokal socjalny może mieć obniżony standard. Natomiast wymogi stawiane lokalom zamiennym są znacznie wyższe. Powinny znajdować się w tej samej miejscowości co lokale zajmowane przez osoby, dla których zostały przeznaczone. Muszą być wyposażone w co najmniej takie urządzenia techniczne co lokal do tej pory używany. Na członka gospodarstwa domowego powinno w nim przypadać 10 mkw. powierzchni łącznej pokoi, a w wypadku gospodarstwa jednoosobowego - 20 mkw. tej powierzchni.

Przepisy ustawy z 31 sierpnia 2011 r. w sposób dokładny określiły warunki, które powinno spełniać pomieszczenie tymczasowe. Powinno nadawać się do zamieszkania, mieć dostęp do źródła zaopatrzenia w wodę i do ustępu, oświetlenie naturalne i elektryczne, możliwość ogrzewania, niezawilgocone przegrody budowlane, które zapewnią możliwość zainstalowania urządzenia do gotowania posiłków. Oprócz tego pomieszczenie tymczasowe musi zapewnić co najmniej 5 mkw. powierzchni mieszkalnej na jedną osobę i w miarę możliwości znajdować się w tej samej lub pobliskiej miejscowości, w której do tej pory mieszkały osoby przekwaterowywane.

Pomieszczenie tymczasowe wskazuje gmina osobom przekwaterowywanym, którym sąd nie przyznał prawa do lokalu socjalnego lub zamiennego. Zamiast pomieszczenia socjalnego gmina może też wskazać noclegownię, schronisko lub inną placówkę, która zapewnia miejsca noclegowe. Z tego obowiązku może zostać zwolniona tylko wówczas, gdy pomieszczenie spełniające wymogi tymczasowego wskaże wierzyciel (tzn. zainteresowany opróżnieniem mieszkania, który uzyskał tytuł nakazujący przekwaterowanie), dłużnik (czyli osoba przekwaterowywana) bądź osoba trzecia.

Na ochronę przy wykonywaniu przez komornika wyroków eksmisyjnych nie będą mogły liczyć osoby przekwaterowywane z powodu stosowania przemocy w rodzinie, wykraczania w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu i których niewłaściwe zachowanie czyni uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku. Do tej grupy zalicza się także lokatorów, którzy zajęli mieszkanie bez tytułu prawnego. W wyroku nakazującym opróżnienie mieszkania przez te osoby sąd nie orzeknie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego. Nie dotyczy ich też zakaz wykonywania eksmisji w okresie od 1 listopada do 31 marca następnego roku, mimo że nie został im wskazany inny lokal. Oprócz tego pomieszczenie tymczasowe nie przysługuje dłużnikowi, który zajmował lokal na podstawie umowy o najem okazjonalny, a właściciel zobowiązał go do wyprowadzenia się.

Osoby, którym nie przysługuje pomieszczenie tymczasowe, komornik usuwa do noclegowni, schroniska lub innej placówki, która zapewnia miejsca noclegowe. Wskazuje ją gmina właściwa ze względu na miejsce położenia opróżnionego lokalu.

Komornik może wstrzymać się z wykonaniem eksmisji osoby, której nie przyznano prawa do lokalu, i wystąpić do gminy o wskazanie osobie eksmitowanej tymczasowego pomieszczenia. Taki obowiązek ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu, który ma zostać opróżniony.

Z wykonaniem egzekucji komornik może się wstrzymać tylko na sześć miesięcy. Po upływie tego terminu opróżnia mieszkanie, a lokatora przekwaterowuje do noclegowi, schroniska lub innej placówki, która zapewnia miejsca noclegowe, wskazanej przez gminę. Musi wówczas zawiadomić gminę o potrzebie zapewnienia wyeksmitowanemu tymczasowego pomieszczenia. Komornik nie może wstrzymać się z wykonaniem eksmisji, gdy wierzyciel, dłużnik albo osoba trzecia wskażą mu pomieszczenie, które odpowiada wymogom tymczasowego.

Nowe przepisy mają wejść w życie 16 listopada 2011 r. (ta data została zawarta w ustawie, choć Senat musi ją jeszcze przegłosować, a prezydent podpisać).

Nowe przepisy:

● wprowadziły definicję pomieszczenia tymczasowego,

● nałożyły na gminę obowiązek wskazania pomieszczenia tymczasowego,

● na 6 miesięcy określiły maksymalny okres udostępnienia pomieszczenia tymczasowego

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

malgorzata.piasecka@infor.pl