Przymusowe leczenie psychiatryczne możliwe za zgodą sądu

Zaburzenia psychiczne nie pozbawiają chorego prawa do decydowania o sobie, więc w przypadku podjęcia leczenia i przyjęcia go do szpitala konieczna jest jego zgoda. Gdy sytuacja nie wymaga natychmiastowej pomocy, ale widać, że leczenie chorej jest konieczne (ale nie jest osobą niebezpieczną), należy skierować wniosek do sądu rodzinnego (właściwego ze względu na miejsce zamieszkania chorej) o wysłanie jej na przymusowe leczenie psychiatryczne. Jest to dopuszczalne wyłącznie w dwóch sytuacjach: kiedy dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że brak leczenia szpitalnego spowoduje znaczne pogorszenie zdrowia psychicznego lub gdy osoba chora jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie psychiatryczne przyniesie poprawę jej zdrowia. Do wniosku dołącza się orzeczenie od lekarza psychiatry uzasadniające potrzebę przymusowego leczenia w szpitalu. Takie zaświadczenie lekarz wydaje na prośbę małżonka, krewnych w linii prostej (np. córki, matki) rodzeństwa, przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad tą osobą faktyczną opiekę. Zatem procedurę najlepiej rozpocząć od lekarza psychiatry (skierowanie nie jest potrzebne). Jeśli chora kategorycznie odmawia wizyty u lekarza, można wezwać psychiatrę do domu.