Do zwrotu tylko nominalna kwota wypłaconych środków
Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 czerwca 2023 r. w sprawie C-520/21 potwierdził to, o czym pełnomocnicy frankowiczów mówili od dawna. W przypadku uznania umowy kredytu za nieważną bankom należy się zwrot jedynie nominalnej kwoty wypłaconych środków, bez powiększania jej o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału. Dzięki dosyć jednoznacznemu stanowisku trybunału można spodziewać się, że tego rodzaju roszczenia będą powszechnie oddalane przez polskie sądy.
Taktyka kredytodawców
Nie oznacza to oczywiście, że banki zrezygnują całkowicie z pozywania byłych już kredytobiorców. Forsowana jest bowiem teza, że TSUE co prawda wykluczył możliwość żądania wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, ale już nie za waloryzację kapitału. Jako miernik tej waloryzacji najczęściej podawany jest wskaźnik inflacji lub wzrost wartości nieruchomości. Biorąc pod uwagę, że od zawarcia większości umów frankowych upłynęło kilkanaście lat, mówimy o powiększeniu kwoty kapitału do zwrotu o co najmniej 50 proc.
Jakkolwiek trudno jest bronić przedstawionej argumentacji, to wpisuje się ona w dotychczasową taktykę banków. Podobne działania obserwowaliśmy po wyroku TSUE z 3 października 2019 r. (C-260/19), kiedy to ze strony banków płynęła narracja wskazująca na rzekomą niejednoznaczność tego orzeczenia. Jak wiadomo, wyrok w sprawie państwa Dziubaków okazał się przełomowy i wpłynął na niemal całkowite ujednolicenie polskiego orzecznictwa, sprowadzającego się do uznawania umów indeksowanych i denominowanych za nieważne w całości. Na tej samej zasadzie bagatelizowano lub odmiennie intepretowano istotne wyroki TSUE w sprawach C-19/20 z 29 kwietnia 2021 r. czy w połączonych sprawach C-80/21 do C-82/21 z 8 września 2022 r.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.