Korzyści jednych, obowiązki drugich

T rwają intensywne prace nad projektem nowelizacji ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz niektórych innych ustaw. Zasadniczym celem jest implementacja do polskiego porządku prawnego dwóch aktów unijnych – dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/789 ustanawiającej przepisy dotyczące wykonywania praw autorskich i praw pokrewnych mających zastosowanie do niektórych transmisji online prowadzonych przez organizacje radiowe i telewizyjne oraz do reemisji programów telewizyjnych i radiowych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 93/83/EWG (tzw. dyrektywa SATCAB II), a także dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790 w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym oraz zmiany dyrektyw 96/9/WE i 2001/29/WE (tzw. dyrektywa Digital Single Market, DSM). Początkowo zaprezentowana treść projektu wywołała niezadowolenie w związku z pominięciem kwestii wynagrodzeń współtwórców utworów audiowizualnych oraz artystów wykonawców, które byłyby wypłacane przez dostawców kanałów VOD. Ustawodawca podjął się uregulowania tej kwestii, a powstałe przy okazji kontrowersje sprawiły, że uwadze opinii publicznej umknęła inna projektowana zmiana, niosąca istotne korzyści dla twórców.

Najpierw informacja

Mowa o przyznaniu uprawnienia do otrzymywania aktualnej informacji o przychodach uzyskiwanych przez osobę mającą prawa majątkowe do utworu lub licencję oraz o wynagrodzeniu należnym twórcy w związku z korzystaniem zeń. Obowiązkiem informacyjnym zostały objęte podmioty, które nabyły prawo do korzystania z utworu na mocy dalszych umów, w tym sublicencji – jeśli bezpośrednio zobowiązani do przekazywania informacji nie mają ich w pełnym zakresie, to będą musieli udostępnić twórcy dane identyfikujące dalszego nabywcę lub licencjobiorcę.