Trudniej realizować inwestycje na terenach objętych ochroną zabytków

5 czerwca 2010 roku weszła w życie ustawa z 18 marca 2010 r. nowelizująca ustawę o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz (dalej nowelizacja). Najistotniejszą zmianę stanowi poszerzenie katalogu form ochrony zabytków. Dotychczas były to: wpis do rejestru zabytków; uznanie za pomnik historii; utworzenie parku kulturowego oraz ustalenia zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W sytuacji gdy na danym terenie nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (co w praktyce zdarza się bardzo często), a obiekty zabytkowe nie były objęte inną spośród wyżej wskazanych formą ochrony zabytków, wojewódzki konserwator zabytków nie mógł zająć stanowiska w kwestii ochrony obiektów zabytkowych. Nawet w przypadku, gdy podejmowano decyzje w sprawie inwestycji budowlanych dotyczących obiektów zabytkowych, nie dysponował on środkiem prawnym umożliwiającym interwencję.