Uprawnienia rzeczoznawcy budowlanego

Rzeczoznawcą budowlanym może zostać osoba, która korzysta z pełni praw publicznych. Poza tym musi ona posiadać uprawnienia budowlane bez ograniczeń, a także co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Ustawodawca nie określa wprost, że praktyka ta musi być zdobyta już po uzyskaniu uprawnień budowlanych. Zgodnie jednak z prawem budowlanym rzeczoznawstwo budowlane jest formą wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie. Z tego też względu kandydat na rzeczoznawcę budowlanego powinien się legitymować praktyką w zakresie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Powinien on także posiadać znaczący dorobek praktyczny objęty rzeczoznawstwem.

O nadaniu tytułu rzeczoznawcy budowlanego orzeka, na wniosek zainteresowanego, właściwy organ samorządu zawodowego. Organem właściwym w sprawach nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego jest izba architektów lub izba inżynierów budownictwa. To, która z tych dwóch izb będzie w konkretnym przypadku właściwa, zależy od zakresu rzeczoznawstwa. Decyzja wydana przez izbę nadająca tytuł rzeczoznawcy powinna określać zakres rzeczoznawstwa. Posiadanie prawomocnej decyzji nadającej tytuł zawodowy nie oznacza jednak, że zainteresowana osoba może od razu rozpocząć wykonywanie czynności rzeczoznawcy budowlanego. Ich rozpoczęcie możliwe jest dopiero po dokonaniu wpisu do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych. Wpis ten następuje w formie decyzji. Za jego prowadzenie odpowiedzialny jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Jeżeli osoba ubiegająca się o wpis legitymuje się ostateczną decyzją właściwej izby nadającą jej uprawnienia rzeczoznawcy, to GINB nie może jej odmówić wpisu do tego rejestru.

Art. 12 i 15 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.).