Kiedy urzędnik nie może podjąć dodatkowej pracy

W literaturze przeważa pogląd, że zakaz ten odnosi się wyłącznie do podejmowania zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Na rzecz wąskiego rozumienia terminu "dodatkowe zatrudnienie", o którym stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o pracownikach urzędów państwowych (dalej ustawa) przemawia przede wszystkim to, że przepisy wprowadzające wyjątki od zasady wolności pracy nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Ponadto wskazuje się, że ustawa o służbie cywilnej jako pragmatyka "bliźniacza" wobec ustawy o pracownikach urzędów państwowych pojęcie "dodatkowego zatrudnienia" odnosi tylko do stosunku pracy. Ustawodawca, chcąc wprowadzić dalej idące ograniczenia wobec urzędników służby cywilnej, posłużył się szerszą formułą zakazu "podejmowania zajęć zarobkowych", która rozciąga się także na świadczenie pracy w innych ramach niż stosunek pracy (art. 80 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej). Urzędnik państwowy podejmując dodatkowe zatrudnienie także na podstawie umowy cywilnoprawnej musi jednak pamiętać, że przepis art. 19 ust. 2 ustawy formułuje zakaz wykonywania zajęć, które pozostawałyby w sprzeczności z jego obowiązkami albo mogłyby wywołać podejrzenie o stronniczość lub interesowność. Pojęcie "zajęć", o których mowa w art. 19 ust. 2 ustawy, może obejmować bardzo różne formy ludzkiej aktywności, np. działalność zarobkową (tak w ramach stosunku pracy, jak i w innych formach), zajmowanie stanowisk i pełnienie funkcji w różnego typu podmiotach gospodarczych, działalność społeczną, udział w przedsięwzięciach o charakterze kulturalno-artystycznym.