Za pomijanie przystanków grozi utrata zezwolenia

Zgodnie z art. 20 ustawy o transporcie drogowym (dalej: u.t.d.) w zezwoleniu określa się w szczególności: warunki wykonywania przewozów; przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów; miejscowości, w których znajdują się przystanki. Załącznikiem do zezwolenia jest obowiązujący rozkład jazdy. Naruszanie warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu jest zabronione. Przy czym szczególną sytuację przewiduje art. 20a ust. 1 u.t.d., w którym postanowiono, że warunków określonych w zezwoleniu nie stosuje się w przypadku wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów, w szczególności awarii sieci, robót drogowych lub blokad drogowych. W wyroku NSA z 6 września 2016 r. (sygn. akt II GSK 438/15) podkreślono zaś, że odstąpienie od stosowania warunków określonych w zezwoleniu możliwe jest wyłącznie w przypadku wystąpienia okoliczności niezależnych od przedsiębiorcy i uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów. Okoliczności nawet znacznie utrudniających określone wykonywanie przewozu nie można jednak utożsamiać z okolicznościami uniemożliwiającymi jego wykonywanie.

Jak wynika zaś z art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy, zezwolenie cofa się w razie naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane, oraz określonych w zezwoleniu. Na kanwie tego przepisu NSA w wyroku z 25 stycznia 2018 r. (sygn. akt II GSK 1970/17) zaakcentował, że decyzja o cofnięciu zezwolenia ma charakter decyzji związanej.

W ocenie opisanej sytuacji pomocne może być także stanowisko zaprezentowane w wyroku WSA w Kielcach z 11 lipca 2018 r. (sygn. akt II SA/Ke 351/18), gdzie przedmiotem oceny prawnej była podobna sprawa. Przedsiębiorca nie kwestionowali naruszeń wykonywania zezwolenia na przewóz, posługując się argumentami ekonomicznymi, a cofnięcie zezwolenia było poprzedzone interwencją starosty, wzywającego do przestrzegania warunków zezwolenia. Sąd zauważył, że jedyną legalną możliwością zmiany warunków przewozu jest odrębna procedura administracyjna w postaci wniosku o zmianę zezwolenia w zakresie rozkładu jazdy. Decyzję o tym także wydaje starosta. Sąd zaznaczył, że skarżący jako przedsiębiorca świadczący usługi transportowe mógłby zaprzestać wykonywania określonych w zezwoleniu kursów, nie wywołując przy tym skutków przewidzianych w art. 24 ust. 2 pkt 2 u.t.d., dopiero w sytuacji dysponowania ostateczną decyzją o zmianie zezwolenia w tym zakresie. Samo złożenie wniosku o taką zmianę nie uprawniało skarżącego do odstąpienia od wykonywania wybranych przez siebie kursów, nawet jeśli uważał je za nierentowne. Ostatecznie sąd stwierdził zasadność decyzji starosty o cofnięciu zezwolenia na przewóz osób. Rozwiązaniem w sytuacji opisanej przez czytelnika jest skierowanie stosownego wniosku o zmianę warunków przewozu określonych w zezwoleniu, jednak nie ma gwarancji, że zostanie pozytywnie rozpatrzone.©℗

Podstawa prawna

Art. 20, art. 20a ust. 1, art. 24 ust. 4 pkt 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2200 ze zm.).