Umowa o dożywocie nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego
Przepisy nie zawierają przesłanki negatywnej, kt ó ra uniemożliwiałaby przyznanie c ó rce świadczenia pielęgnacyjnego na matkę z tego powodu, że ma ona zawartą z jej bratem umowę dożywocia - stwierdził Wojew ó dzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.
Kobieta opiekująca się niepełnosprawną matką złożyła wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Dostała decyzję odmowną z uwagi na brak spełnienia warunku określonego w art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 615 ze zm.). Chodzi o to, by dysfunkcja zdrowotna powstała przed ukończeniem 18 lub 25 lat (jeśli stało się to w trakcie nauki). Córka złożyła odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego (SKO), które podkreśliło, że oparcie decyzji odmawiającej świadczenia pielęgnacyjnego na tej części art. 17 ust. 1b, którą Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodną z ustawą zasadniczą, jest niedopuszczalne.
Kolegium wskazało jednak, że przeszkodą do przyznania wnioskodawczyni wsparcia są inne okoliczności, a mianowicie umowa dożywocia zawarta przez matkę z synem (bratem skarżącej). W jej ramach kobieta przekazała na jego rzecz gospodarstwo rolne w zamian za prawo do bezpłatnego dożywotniego korzystania z domu rodzinnego. Syn zobowiązał się do dostarczania m.in. wyżywienia, ubrania oraz zapewniania odpowiedniej pomocy i pielęgnowania w chorobie. SKO uważał, że skoro to na bracie skarżącej ciąży obowiązek opieki nad matką, to on mógłby wystąpić o świadczenie pielęgnacyjne. A jeśli się z tego obowiązku nie wywiązuje, powinien rozważyć np. zatrudnienie opiekunki.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.