Poprawa zdrowia oznacza utratę renty rodzinnej

Maria B. urodziła się w 1956 r., po ukończeniu liceum pracowała zawodowo, ale ujawniła się u niej poważna choroba i około 1994 r. stała się całkowicie niezdolna do pracy. ZUS przyznał jej rentę inwalidzką. Pięć lat później zmarł jej mąż. Wdowa uzyskała prawo do renty rodzinnej. Obowiązujący wówczas art. 70 ust. 2 ustawy emerytalnej, tak samo jak dziś, przewidywał prawo do renty rodzinnej dla wdowy (lub wdowca), która ma 50 lat lub stała się niezdolna do pracy po śmierci męża, nie później jednak niż w ciągu 5 lat od jego śmierci. Maria B. miała w chwili śmierci męża 43 lata, ale była niezdolna do pracy. Pobierała rentę aż do roku 2011, kiedy ZUS stwierdził, że jej stan zdrowia poprawił się na tyle, że może już pracować, i cofnął rentę rodzinną.