Rodzic zastępczy niezawodowy ma prawo do świadczenia

Tak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gorzowie Wielkopolskim, który rozpatrywał skargę dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Wniosek o jego przyznanie złożyła kobieta, która od 2005 r. na podstawie postanowienia sądu rejonowego została ustanowiona rodziną zastępczą niezawodową dla niepełnosprawnego dziecka. Gmina wydała decyzję odmawiającą wsparcia, powołując się na brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2220 ze zm.), który wskazuje, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną z dzieckiem oraz na treść ust. 5 pkt 2 lit. b tego samego artykułu. Zgodnie z tym przepisem wsparcie za opiekę nie należy się, gdy osoba niepełnosprawna została umieszczona w pieczy zastępczej – z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej.

Kobieta odwołała się od tej decyzji, wskazując trudną sytuację materialną, bo po śmierci męża samotnie zajmuje się łącznie trójką dzieci, a konieczność sprawowania cało dobowej opieki nad niepełno sprawnym podopiecznym nie pozwala jej na podjęcie zatrudnienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) utrzymało w mocy rozstrzygnięcie gminy, podkreślając, że literalne brzmienie przepisów ustawy nie pozostawia wątpliwości co do wykluczenia opiekunki z grona uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, a organ administracyjny nie ma prawa do ich odmiennej interpretacji. Dodało, że z woli ustawodawcy elementem decydującym o przyznaniu świadczenia jest istnienie po stronie opiekuna obowiązku alimentacyjnego, a poszerzenie kategorii osób otrzymujących wsparcie byłoby wejściem w jego rolę.