Niejasne przepisy o funduszu rehabilitacji

Chodzi o art. 68gd, dodany do ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 426 ze zm.) na mocy ustawy o tarczy antykryzysowej. Zgodnie z nim firma mająca ZFRON może wykorzystać do 20 proc. jego środków na: utrzymanie zagrożonych likwidacją miejsc pracy osób z dysfunkcjami zdrowotnymi, na wynagrodzenia lub pomoc bytową, a także na inne wydatki niezbędne do zachowania ciągłości działalności i zatrudnienia oraz rehabilitacji podwładnych. Środki funduszu można przeznaczać na wspomniane cele od 8 marca br. do upłynięcia sześciu miesięcy od odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub epidemii, pod warunkiem że pracodawca uzyska na to zgodę Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Musi o nią wystąpić nie później niż do ostatniego dnia piątego miesiąca po zakończeniu stanu zagrożenia epidemicznego lub epidemii.

Problem w tym, że art. 68gd jest bardzo ogólnikowy i budzi wiele wątpliwości interpretacyjnych. Kwestia ich wyjaśnienia jest o tyle istotna, że złe wydatkowanie pieniędzy będzie skutkować koniecznością ich zwrotu na konto ZFRON oraz zapłacenia kary finansowej do PFRON. I tak na przykład nie wiadomo, jak ma wyglądać procedura uzyskiwania zgody ze strony funduszu, czy potrzebne będą do tego wniosek i dodatkowe dokumenty oraz jakie będą kryteria rozpatrywania wniosków.