Zwalczanie epidemii – nie dla rodziców i starszych osób

W obliczu epidemii od lekarzy, pielęgniarek, ratowników i innych pracowników medycznych wymaga się więcej niż od reszty obywateli. Korzystanie przez nich z uprawnień rodzicielskich niekiedy traktowane jest jako ucieczka przed zagrożeniem związanym z koronawirusem. Prawnicy jednak przypominają, że w sytuacji zamknięcia szkół, przedszkoli i żłobków pracownicy ochrony zdrowia, na takich samych zasadach jak wszyscy inni mają prawo brać wolne na opiekę nad dziećmi. – Przepisy dotyczące zwalczania chorób zakaźnych tego uprawnienia nie znoszą, wręcz przeciwnie, można nawet uznać, że je wzmacniają poprzez wyłączenie – w sytuacji skierowania do zwalczania epidemii – rodziców dzieci do lat 18 – mówi Karolina Podsiadły-Gęsikowska, adwokat z kancelarii adwokacko-radcowskiej Podsiadły-Gęsikowska, Powierża Sp.p.

Ustawa z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) w art. 47 stanowi, że pracownicy podmiotów leczniczych, osoby wykonujące zawody medyczne oraz osoby, z którymi podpisano umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych, mogą być skierowani do pracy przy zwalczaniu epidemii. Co do zasady może być do tego skierowany każdy obywatel, choć prawdopodobnie w pierwszej kolejności będą to pracownicy ochrony zdrowia. Jednak w art. 47 są wprost wskazane wyjątki. To: osoby poniżej 18 lat bądź powyżej 60 lat (ochrona ta obejmuje więc również emerytów), kobiety w ciąży lub osoby wychowujące dzieci w wieku do 18 lat, osoby, u których orzeczono częściową lub całkowitą niezdolność do pracy, inwalidzi i osoby z orzeczonymi chorobami przewlekłymi, a także m.in. osoby zajmujące kierownicze stanowiska oraz posłowie i senatorowie.