Zły stan drzew to jeszcze nie podstawa do ich wycięcia

Na uwagę zasługuje art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (dalej: u.o.p.), z którego m.in. wynika, że usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości. W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że przepis ten nie wskazuje żadnych szczegółowych przesłanek określających przypadki, które obligują organ (np. wójta gminy) do udzielenia pozwolenia na wycięcie drzew lub odmowy wydania takiego pozwolenia. Rozstrzygnięcie sprawy następuje w granicach uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ jest zobowiązany rozważyć, które rozstrzygnięcie jest w danym wypadku celowe, a to powinno nastąpić na podstawie wszechstronnie i wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego, po szczególnie wnikliwym i starannym rozważeniu interesów społecznego i indywidualnego. Zgodnie zaś z art. 83c ust. 1 u.o.p. organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu przed jego wydaniem dokonuje oględzin w zakresie występowania w ich obrębie gatunków chronionych.

Nie wnikając jednak w aspekty związane z samą procedurą związaną z legalizacją wycinki drzew, w kontekście podanego zapytania na szczególną uwagę zasługuje art. 88 ust. 1 pkt 1 u.o.p., gdzie wskazano, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną m.in. za usunięcie drzewa lub krzewu bez wymaganego zezwolenia. W przypadku usunięcia albo zniszczenia drzewa lub krzewu, albo uszkodzenia drzewa w okolicznościach uzasadnionych stanem wyższej konieczności nie wymierza się administracyjnej kary pieniężnej (art. 89 ust. 7 u.o.p.). A czytelnik w pytaniu twierdzi właśnie, że zaistniał stan wyższej konieczności.