Czwarta przegrana w sprawie bonu wychowawczego

Jest to czwarte orzeczenie, które dotyczy specjalnego świadczenia, wprowadzonego w 2016 r. dla mieszkańców wychowujących dzieci. Finansowany z budżetu miasta bon opiewa na 500 zł miesięcznie i przysługuje na każdego drugiego oraz kolejnego potomka w wieku 1–6 lat. Jednocześnie uzyskanie bonu jest uzależnione od spełnienia określonych warunków, które są wymienione w uchwale radnych. Jeden z nich przewiduje, że pierwszeństwo w uzyskaniu bonu – w ramach pieniędzy przeznaczonych na ten cel – mają rodzice pracujący i pozostający w związku małżeńskim.

Właśnie kryterium odnoszące się do stanu cywilnego opiekunów od samego początku budziło kontrowersje i powodowało, że kolejne uchwały przyjmowane przez radę miasta w sprawie bonu były zaskarżane do WSA. Podstawowy zarzut, wobec tego warunku sprowadzał się do tego, że stosowanie preferencji dla małżeństw narusza konstytucyjną zasadę równego traktowania, bo dyskryminuje dzieci wychowywane przez samotnych rodziców oraz osoby żyjące w związku nieformalnym. Sąd za każdym razem orzekał, że jest on zasadny i stwierdzał nieważność uchwały w całości. Takie wyroki zapadły w lutym 2018 r. oraz styczniu i czerwcu 2019 r. (sygn. akt II SA/Op 67/17, 233/18, 167/19). Taki sam los spotkał też ostatnią uchwałę podjętą przez radnych we wrześniu ubiegłego roku. Do sądu zaskarżył ją wojewoda opolski, a WSA w wyroku z 11 stycznia 2020 r. po raz czwarty wydał orzeczenie wskazujące na nieprawidłowe postępowanie rady.