Wątpliwa skala potrzeby wsparcia

Na dwa miesiące przed wejściem w życie nowego świadczenia dla osób niepełnosprawnych do konsultacji trafił długo wyczekiwany projekt rozporządzenia ministra rodziny i polityki społecznej w sprawie skali potrzeby wsparcia. Zawarte w nim przepisy są kluczowe, bo na ich podstawie będzie ustalany – w postaci określonej liczby punktów – poziom potrzeby wsparcia i jeśli będzie on wynosił minimum 70 punktów, to osoba niepełnosprawna będzie się kwalifikowała do uzyskania świadczenia wspierającego. Od liczby punktów będzie też zależna jego wysokość (im większa, tym wyższe świadczenie). Eksperci mają jednak zastrzeżenia do zaproponowanej przez resort rodziny skali, a dotyczą one m.in. tego, że jest oparta na uznaniowości.

Współczynniki i wagi

Projekt rozporządzenia przewiduje wprowadzenie ujednoliconego, wystandaryzowanego sposobu oceny poziomu wsparcia, jakiego potrzebuje osoba z niepełnosprawnością fizyczną, psychiczną, sensoryczną i intelektualną. Przy jego ustalaniu będą brane pod uwagę wymienione w jego przepisach 32 czynności związane z obszarami codziennego funkcjonowania. Wśród nich są m.in.: poruszanie się w znanym i nieznanym środowisku, sięganie i chwytanie przedmiotów, prowadzenie rozmowy, korzystanie z toalety, jedzenie i picie, przygotowywanie posiłków, ubieranie się, nawiązywanie kontaktów oraz kontrola własnych zachowań i emocji. Każda z tych czynności będzie oceniana pod kątem rodzaju wsparcia, jakiego osoba niepełnosprawna potrzebuje, aby je wykonać – czy konieczne są: nadzór, częściowa współpraca, substytucja całkowita (pełne wyręczenie) czy wsparcie specjalne, oraz jaka jest częstotliwość udzielania wsparcia – czy jest ono potrzebne: prawie nigdy, sporadycznie, dość często, przeważnie czy zawsze. Co ważne, każdemu rodzajowi i częstotliwości wsparcia są przyporządkowane różne współczynniki punktowe – odpowiednio od 0,95 do 1 oraz od 0,50 do 1.