Nie wystarczy pełnomocnictwo złożone w urzędzie

: I. Postępowanie karne dotyczące sprzedaży napojów alkoholowych osobom małoletnim nie ma wpływu na orzekanie przez właściwy organ o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w postępowaniu administracyjnym.

II. Stosownie do treści art. 37 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przez akta sprawy, o których mowa w tym przepisie, należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej (prowadzone przez sąd administracyjny), a nie akta sprawy administracyjnej (prowadzone przez organy administracji publicznej), które po zakończeniu postępowania sądowego są zwracane organowi administracji.

: Organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia przedsiębiorcy zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Powodem była informacja uzyskana od Policji, że w sklepie sprzedano alkohol małoletniemu. Pełnomocnik skarżącego – adwokat, zgłosił swój udział w sprawie i wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego dotyczącego sprzedaży napojów alkoholowych osobom małoletnim. Z uwagi na brak podstawowej przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 par. 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego – jaką jest wszczęcie postępowania na wniosek strony, która wystąpiła o zawieszenie postępowania – organy odmówiły zawieszenia postępowania.

Sąd I instancji uznał, że organy administracji prawidłowo przyjęły, iż niezasadne byłoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 par. 1 k.p.a. z powodu toczącego się postępowania karnego. Zdaniem WSA oba postępowania: administracyjne i karne, są autonomiczne, a każde z nich posiada odrębne przepisy regulujące procedurę dowodową. W ocenie sądu niemożliwe było również zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 par. 1 k.p.a., gdyż postępowanie to zostało wszczęte z urzędu, zaś powyższy przepis swoją hipotezą obejmuje wyłącznie postępowanie skutecznie zainicjowane przez stronę.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik przedsiębiorcy zarzucił nieważność postępowania z uwagi na zaniechanie zawiadomienia go o terminie rozprawy. Wskazywał przy tym, że w sprawie administracyjnej skarżącego reprezentował adwokat. Skarga do WSA została wniesiona bezpośrednio przez stronę, jednak skarżący nigdy nie oświadczył, że pełnomocnictwo cofa. Zdaniem pełnomocnika, z treści udzielonego pełnomocnictwa wynika, że dotyczyło ono... reprezentowania w sprawie administracyjnej przed wszystkimi sądami oraz innymi organami... Pełnomocnictwo – w ocenie adwokata – upoważniało pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed organami administracji i sądami. NSA oddalił skargę kasacyjną.

: Sąd kasacyjny wyjaśnił, że stosownie do treści art. 37 par. 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) – pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podano przy tym, że przez akta sprawy, o których mowa w tym przepisie, należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej (prowadzone przez sąd administracyjny), a nie akta sprawy administracyjnej (prowadzone przez organy administracji publicznej), które po zakończeniu postępowania sądowego są zwracane organowi administracji. Wobec tego, od obowiązku określonego w art. 37 par. 1 p.p.s.a. i potwierdzonego w art. 46 par. 3 p.p.s.a. (stanowiącym, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa) nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym – do akt administracyjnych.