Informacja umieszczona w pasie drogowym jest reklamą

Na właścicielu stacji benzynowej spoczywa obowiązek wyraźnego i czytelnego uwidaczniania cen paliw, w sposób określony w par. 12 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 10 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen towarów i usług oraz sposobu oznaczenia ceną towarów przeznaczonych do sprzedaży (Dz.U. nr 99, poz. 894). Jeżeli zobowiązany zdecyduje się na umieszczenie informacji o cenach paliw w pasie drogowym, to stosownie do art. 4 pkt 23 ustawy o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115) stanowić ona będzie reklamę. Nie jest to bowiem znak w rozumieniu przepisów o znakach i sygnałach czy znak informujący o obiektach użyteczności publicznej ustawiony przez gminę. Tylko w takich wypadkach nośnik informacji nie byłby reklamą w rozumieniu przepisów ustawy o drogach publicznych.

Dyrektor generalny dróg krajowych i autostrad nałożył na spółkę karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy o powierzchni większej (o 19,08 mkw.) niż określona w zezwoleniu zarządcy drogi. Reklama zawierała aktualne ceny paliwa. Spółka zaskarżyła decyzję do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd oddalił skargę. Odnosząc się do zarzutu skarżącej o uznaniu przez organ umieszczenia informacji cenowej za reklamę, sąd wskazał, że zarówno z przepisów ustawy z 5 lipca 2001 r. o cenach, jak i z par. 12 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 10 czerwca 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen towarów i usług oraz sposobu oznaczania ceną towarów przeznaczonych do sprzedaży nie wynika obowiązek umieszczania przez stacje benzynowe cen paliw w pasie drogowym drogi publicznej. Wynika z niego jedynie obowiązek oznaczenia cen paliw w sposób wyraźny i czytelny dla kierowców. Ponadto przepisy ustawy o drogach publicznych nie przewidują możliwości zwolnienia stacji benzynowych od opłaty za zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie w nim oznaczenia cen paliw. Skargę kasacyjną od wyroku WSA wniosła spółka.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając wszystkie przedstawione w niej zarzuty jako niezasadne. Jednym z nich było naruszenie przez sąd I instancji art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych (u.d.p.) i w konsekwencji błędne zastosowanie tego przepisu, przez nieuwzględnienie przy jego wykładni art. 40 ust. 1 u.d.p. oraz art. 39 ust. 3 u.d.p. oraz błędne zastosowanie art. 4 pkt 23 u u.d.p. i par. 12 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen towarów i usług oraz sposobu oznaczania ceną towarów przeznaczonych do sprzedaży. Odnosząc się do tego zarzutu, NSA stwierdził, że z art. 39 ust. 1 i ust. 3 u.d.p. a contrario wynika, że nie wymaga uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego umieszczenie w tym pasie obiektów budowlanych lub urządzeń związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Nośnik zawierający informacje o cenach paliw nie jest związany ani z potrzebami zarządzania drogami, ani z potrzebami ruchu drogowego. Formę realizacji obowiązku określonego w par. 12 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia ustawodawca pozostawił zobowiązanemu. Jeżeli jednak umieści on taką informację w granicach pasa drogowego, będzie ona stanowiła reklamę. Samowolne zajęcie pasa drogowego w takiej sytuacji skutkować musi nałożeniem kary pieniężnej na podstawie art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.