Czy można mieć wieloczłonowe nazwisko

Czytelniczka rozwiodła się. Wcześniej owdowiała. Nosi dwuczłonowe nazwisko po dwóch mężach.

– Czy mogę po zmianie przepisów wystąpić o dodanie do obecnych nazwisk trzeciego członu, którym byłoby moje nazwisko rodowe? Poza tym, czy możliwe jest wpisanie do dokumentów wszystkich imion, które otrzymałam na chrzcie, ponieważ w życiu i tak używam innego niż to, które mam w dowodzie osobistym – pyta pani Anna Maria Magdalena z Wrocławia.

Wynika to z nowej ustawy o zmianie imion nazwisk, która wejdzie w życie w tę sobotę, 13 czerwca. W starej ustawie z 1956 roku nie było nawet wyjątku mówiącego o nazwisku osób o dodatkowym obywatelstwie.

Zaczynając od imion – po zmianie przepisów można mieć najwyżej dwa. Jeśli więc w dokumentach nazywa się pani jedynie Anna, a wszyscy koledzy nazywają panią Magdą, zaś rodzina Marią, to nie będzie możliwa zmiana na Annę Marię Magdalenę, jak to wynika z metryki chrztu. Musi pani wybrać, czy woli być np. Anną Marią, Anną Magdaleną czy Marią Magdaleną. Wszak można zmienić imię z ważnych powodów, m.in. na używane w życiu, a nie tylko w dokumentach. Nazwisko nie może składać się z więcej niż dwóch członów (chyba że czytelniczka jest również obywatelką państwa, które taką ewentualność dopuszcza). Gdyby więc bardzo pani zależało na ponownym noszeniu nazwiska rodowego, to wolno pani albo zmienić obecne podwójne na jednoczłonowe panieńskie, albo dodać je, względnie postawić przed którymkolwiek nazwiskiem po mężu. Nie może więc pani nazywać się, powiedzmy, Anna Maria Sienkiewicz Malinowska Wiśniewska. Może pani natomiast wrócić do nazwiska Sienkiewicz, bo choć jest ono wsławione w dziedzinie kultury, jak to określa ustawa, to nosili je pani przodkowie. Jeżeli natomiast – ze względu na dzieci – chce pani dodatkowo nosić nazwisko po mężu (proszę użyć tego argumentu w uzasadnieniu wniosku), to musi się pani zdecydować na jedno z możliwych (Sienkiewicz-Malinowska lub Sienkiewicz-Wiśniewska).