Natura 2000: Zakaz budowy tylko w przypadkach określonych ustawowo

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Mazurskiego Parku Krajobrazowego w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy. Sąd zgodził się, że samo planowanie inwestycji budowlanej na obszarze specjalnej strefy ochrony Natura 2000 nie pozwala na odmowę wydania uzgodnienia. Nale- żało wykazać, że inwestycja w istotny sposób wpłynie negatywnie na te gatunki, dla których został wyznaczony obszar chroniony. Sąd zwrócił uwagę, że w aktach sprawy znajduje się opinia biegłego. Wynika z niej, że planowana inwestycja nie wpłynie znacząco na środowisko. Skarżący park zaś nie przedstawił ekspertyzy, z której wynikałoby coś innego.

Sąd zgodził się, że ponieważ działka, na której została zaplanowana inwestycja, leży na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego, przy uzgodnieniu trzeba było wziąć pod uwagę regulamin. I organy uwzględniły ten wymóg. Regulamin parku zawiera zakaz budowania tylko w pasie 100 m od brzegu jeziora.

Spór między dyrekcją parku a organami powstał w związku z wnioskiem jednej z właścicielek działki zlokalizowanej w obrębie parku i obszaru Natura 2000.

Właścicielka planowała zbudować dom i budynek gospodarczy. Ponieważ w gminie nie było planu zagospodarowania przestrzennego, wystąpiła do urzędu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Z uwagi na położenie działki konieczne było uzgodnienie realizacji planowanej inwestycji z wojewódzkim konserwatorem przyrody. Konserwator odmówił uzgodnienia realizacji planowanej inwestycji.

Minister środowiska uchylił postanowienie i uzgodnił realizację inwestycji. Minister wskazał, że celem uzgodnienia jest zbadanie dopuszczalności realizacji planowanej inwestycji na gruncie przepisów o ochronie przyrody. Samo położenie planowanej inwestycji w obszarze Natura 2000 nie stanowi wystarczającej przesłanki do odmowy uzgodnienia. Należy wykazać, że realizacja planowanej inwestycji w istotny sposób zagrażać będzie tym gatunkom, dla których wyznaczono obszar ochronny. Z ekspertyzy biegłego wynika, że działka, na której ma stanąć inwestycja jest położona w bardzo bliskiej odległości do zwartej zabudowy wsi i bezpośrednio przy uczęszczanej drodze asfaltowej.

Dyrekcja parku zaskarżyła uzgodnienie do sądu administracyjnego. W jej ocenie planowana inwestycja stanowi zagrożenie dla równowagi przyrodniczej. Będzie niebezpiecznym precedensem dla dalszego zabudowywania parku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił jednak skargę. Sąd zauważył, że plan ochrony parku nie został jeszcze uchwalony. A wśród zakazów obowiązujących w parku wprowadzonych rozporządzeniem wojewody nie ma zakazu budowania. Zakaz budowania nowych obiektów dotyczy jedynie pasa szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych. Planowana zabudowa realizowana będzie w odległości ok. 220 m od linii brzegowej jeziora. Sąd zgodził się też, że planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie w istotny sposób na te gatunki zwierząt, z uwagi na które został wyznaczony obszar specjalnej ochrony Natura 2000. NSA podzielił stanowisko sądu I instancji.

Wyrok jest prawomocny.