Przedsiębiorca musi posiadać wymagane zezwolenia

Zawarcie umowy cywilnoprawnej - w trybie przetargu publicznego - na świadczenie usług przewozowych o charakterze przewozów regularnych oraz przewozów regularnych specjalnych nie zwalnia przedsiębiorcy z wynikającego z ustawy o transporcie drogowym obowiązku posiadania stosownego zezwolenia w tym zakresie.

W trakcie kontroli kierujący autobusem nie okazał wymaganego zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych. Wojewódzki inspektor transportu drogowego, działając na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w kwocie 6 tys. zł za wykonywanie przewozów regularnych bez zezwolenia. Decyzję tę utrzymał w mocy główny inspektor transportu drogowego, wskazując, że przedsiębiorca wykonywał przewozy drogowe osób bez wymaganego zezwolenia przez okres ponad 3 miesięcy, mimo że powinien posiadać stosowne zezwolenie już w pierwszym dniu rozpoczęcia wykonywania przewozów regularnych.

WSA oddalił skargę przedsiębiorcy. Zdaniem sądu umową zawartą w trybie przetargu publicznego z organami lokalnej administracji transportowej na wykonywanie usług przewozowych w zakresie komunikacji miejskiej nie można zmodyfikować lub znieść obowiązku o charakterze publiczno-prawnym, wynikającym z obowiązujących przepisów prawa administracyjnego, nakładającym na przedsiębiorcę obowiązki o charakterze bezwzględnym.

W skardze kasacyjnej podnoszono m.in., że błędne jest stanowisko sądu I instancji, w którego ocenie przedsiębiorca powinien przed przystąpieniem do przetargu, a także przed zawarciem umowy, dysponować zezwoleniem na wykonywanie przewozów regularnych. NSA oddalił skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zawarta przez przedsiębiorcę umowa cywilna dotycząca wykonywania usług przewozowych nie zwalniała go od obowiązku uprzedniego uzyskania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych. Dodał, że umową cywilnoprawną nie można znieść ani ograniczyć obowiązków o charakterze publiczno-prawnym, a do takich właśnie obowiązków zalicza się obowiązek uzyskania zezwolenia na wykonywanie przewozów. Zresztą umowa cywilnoprawna tych obowiązków o charakterze publiczno-prawnym nie ograniczała, a wręcz przeciwnie, skoro zarówno z treści pisma prezydenta miasta, jak i z treści umowy zawartej z miastem na korzystanie z przystanków komunikacji miejskiej jednoznacznie wynika, że przedsiębiorca mógł korzystać z tych przystanków po uprzednim uzyskaniu zezwolenia na realizację przewozów na określonej trasie. Zdaniem NSA przeszkody do uzyskania takiego zezwolenia nie mogła także stanowić okoliczność, że przedsiębiorcy nie był jeszcze znany rozkład jazdy, skoro zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym do wniosku o wydanie zezwolenia przedsiębiorca zobowiązany był dołączyć jedynie proponowany rozkład jazdy, a w przypadku jego zmiany mógł na podstawie art. 22b ust. 1 tej ustawy zgłosić organowi, który udzielił zezwolenia, zmiany, o jakich mowa w art. 22, a zatem również dotyczące rozkładu jazdy. W konkluzji NSA podkreślił, że przystępując do przetargu, a następnie podpisując umowę, przedsiębiorca powinien zastrzec, że jego wniosek o udzielenie zezwolenia nie został jeszcze załatwiony. W każdym razie bez takiego zezwolenia przedsiębiorca nie powinien przystąpić do wykonywania przewozów, lecz starać się o przesunięcie terminu realizacji umowy.

dr Michał Kowalski

asystent sędziego NSA