Nie tylko wybitny sportowiec ma prawo do posiadania broni

Zawodnik klubu strzeleckiego wystąpił do komendanta wojewódzkiego policji o wydanie pozwolenia na broń palną sportową. Uzasadniał, że tylko własna broń pozwoli mu osiągać lepsze wyniki. Do wniosku strzelec dołączył orzeczenie lekarskie i psychologiczne, zaświadczenie z klubu sportowego, wykaz startów w zawodach. Przedstawił też patent i licencję strzelecką.

Komendant wojewódzki policji odmówił zawodnikowi pozwolenia. Niekorzystną decyzję podtrzymał także komendant główny policji. Oba organy uznały, że aby uzyskać pozwolenie, muszą istnieć szczególne okoliczności wyróżniające daną osobę spośród innych osób znajdujących się w podobnej sytuacji. Samo spełnienie przez wnioskodawcę wymogów formalnych określonych w ustawie jest niewystarczające dla uzyskania pozwolenia na broń sportową. Policja uznała, że zawodnik nie wyróżnia się na tle innych, więc jego stopień zaangażowania w strzelectwo sportowe nie wymaga dysponowania własną bronią.

Zawodnik odwołał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd uchylił obie decyzje. Uznał, że policja dokonała nieprawidłowej zawężającej wykładni ustawy o broni i amunicji. Zdaniem sądu nie tylko osoba, która wygrywa zawody sportowe lub posiada uprawnienia instruktora strzelectwa, może uzyskać pozwolenie na broń sportową.

Istnienie okoliczności, które z zasady uzasadniają wydanie pozwolenia na broń, przy braku ustawowych przeciwwskazań zobowiązuje policję do wydania pozwolenia na broń. Obowiązek wykazania okoliczności przemawiających za przyznaniem pozwolenia na broń spoczywa na osobie ubiegającej się o to pozwolenie. Sam fakt przynależności do klubu strzeleckiego nie uzasadnia udzielenia pozwolenia na broń. Każdy przypadek należy ocenić indywidualnie. Policja nie rozważyła, że skarżący jest aktywnym członkiem Klubu Strzelectwa Sportowego i wziął udział w 34 zawodach. Uznanie przez policję, że tylko wybitne wyniki uzasadniają przyznanie pozwolenia na broń, prowadziłoby do wprowadzenia pozaustawowego kryterium przyznawania tego prawa.

II SA/Wa 650/10

- Wyrok WSA w Warszawie

ewa.ivanova@infor.pl