Ubezpieczony przedsiębiorca może liczyć na całkowite umorzenie pożyczki

Pomoc udzielana jest w formie pożyczki przez fundusz pożyczkowy. Przedsiębiorca musi ją przeznaczyć na usuwanie szkód powstałych w wyniku powodzi w miejscu, gdzie faktycznie wykonywał działalność gospodarczą. Pożyczka może być udzielona jednokrotnie do wysokości poniesionej szkody, ale nie może przekraczać 50 tys. zł. Gdy przedsiębiorstwo było ubezpieczone od następstw klęsk żywiołowych, kwota pożyczki nie może przekraczać różnicy między wysokością poniesionych szkód a wysokością odszkodowania określoną w umowie ubezpieczenia.

Prawo do pomocy mają tylko te firmy, które w dniu wystąpienia powodzi zatrudniały nie więcej niż 50 pracowników, a także nie korzystały z innej pomocy publicznej na pokrycie tych samych szkód. Z pożyczki mogą też skorzystać przedsiębiorcy, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej. Ponieważ pomoc ma służyć odbudowie zdrowych ekonomicznie przedsiębiorstw, mają do niej prawo tylko te firmy, które w dniu wystąpienia powodzi nie spełniały kryteriów przedsiębiorcy zagrożonego i na których nie ciążył obowiązek zwrotu wcześniej uzyskanej pomocy.

Wniosek o udzielenie pożyczki przedsiębiorca składa do funduszu pożyczkowego działającego na lokalnym rynku w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia szkody. Ale jeśli szkoda powstała przed dniem wejścia w życie ustawy, czyli przed 13 sierpnia 2010 r., termin liczy się od tej daty. Do wniosku należy dołączyć:

● zaświadczenie wydane przez wójta gminy, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego dla miejsca faktycznego wykonywania przez poszkodowanego przedsiębiorcę działalności gospodarczej, potwierdzające, że w okresie wskazanym w zaświadczeniu poniósł on szkodę w wyniku powodzi;

● oświadczenie przedsiębiorcy o:

- spełnianiu warunków koniecznych do uzyskania pomocy,

- faktycznym wykonywaniu działalności gospodarczej w dniu wystąpienia powodzi albo jej zawieszeniu,

- tym, czy w dniu wystąpienia powodzi posiadał umowę ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych.

Gdy przedsiębiorca posiadał umowę ubezpieczenia przedsiębiorstwa od następstw klęsk żywiołowych, do wniosku dołącza jej kopię.

Fundusz pożyczkowy zobowiązany jest zawrzeć umowę pożyczki z przedsiębiorcą, który spełnia warunki do udzielenia pomocy w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. Gdy we wniosku są braki formalne, fundusz w terminie 3 dni od dnia jego złożenia informuje przedsiębiorcę o konieczności uzupełnienia wniosku. Wnioski rozpatrywane są w kolejności ich złożenia. Gdy konieczne było uzupełnienie wniosku - za datę jego złożenia przyjmuje się datę złożenia uzupełnionego kompletnego wniosku. Wypłata pożyczki następuje niezwłocznie po zawarciu umowy pożyczki. Zabezpieczeniem zaciąganej pożyczki jest weksel in blanco.

Oszacowania szkód poniesionych przez przedsiębiorcę dokonuje rzeczoznawca majątkowy lub komisja powołana przez fundusz pożyczkowy.

Przedsiębiorca ma 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy na wykorzystanie i przedstawienie rozliczenia otrzymanej pożyczki. W uzasadnionych przypadkach okres ten może być przedłużony przez fundusz pożyczkowy o kolejne 3 miesiące. Podstawę rozliczenia otrzymanej pożyczki stanowią rachunki lub faktury wystawione na przedsiębiorcę.

W przypadku wykorzystania pożyczki zgodnie z celem określonym w ustawie, czyli na odtworzenie majątku trwałego i obrotowego - po rozliczeniu będzie ona przez fundusz umarzana automatycznie. Decyzję o umorzeniu wydaje fundusz pożyczkowy po dokonaniu kontroli poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków. Jednak na umorzenie całej pożyczki może liczyć tylko przedsiębiorca ubezpieczony w dniu wystąpienia powodzi. Nieubezpieczeni spłacają 25 proc. pożyczki (pozostała kwota zostaje umorzona).

Okres spłaty pożyczki przez przedsiębiorcę nie może przekroczyć 3 lat od dnia zawarcia umowy. Okres karencji jej spłaty wynosi 9 miesięcy i jest liczony od dnia zawarcia umowy pożyczki.

Teresa Siudem

teresa.siudem@infor.pl

Ustawa z 12 sierpnia 2010 r. o wspieraniu przedsiębiorców dotkniętych skutkami powodzi z 2010 r. (Dz.U. nr 148, poz. 992).