Odwołanie wnosi się do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Brak jest podstaw do uznania kognicji sądu administracyjnego w sprawach skarg na postanowienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w przedmiocie wszczęcia postępowania w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę przedsiębiorcy na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydane w przedmiocie wszczęcia postępowania w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Uznał bowiem, że sprawa ta nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 3 par. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności wymienione w pkt 1 - 8 przepisu. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw w nim niewymienionych. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw o charakterze cywilnym, które zgodnie z art. 2 par. 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (dalej k.p.c.) dochodzone są w postępowaniu przed sądem powszechnym. W skardze kasacyjnej spółka kwestionowała m.in. określenie przedmiotu zaskarżonego postanowienia organu jako wszczęcia postępowania w związku z podejrzeniem stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Sąd kasacyjny wskazał, że aktem, na który wpłynęła skarga do WSA, jest postanowienie prezesa UOKiK. Stanowi ono, że postępowanie wszczęte w związku z podejrzeniem stosowania przez spółkę praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegające na stosowaniu postanowień umów o treści wskazanej w postanowieniu, wszczyna się i prowadzi również w sprawie podejrzenia stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, polegające na stosowaniu postanowienia wzorca umowy wpisanego do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone. Jest to zatem postanowienie o rozszerzeniu zakresu postępowania przed prezesem Urzędu.

Zdaniem NSA, bezspornym jest, że z uregulowań zawartych w art. 81 ust. 1 i ust. 5 ustawy z 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. nr 50, poz. 331 ze zm) wynika, że od decyzji prezesa Urzędu oraz postanowień, na które przysługuje zażalenie, służy odwołanie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów. Odzwierciedleniem tej regulacji jest treść art. 479²⁸ par. 1 pkt 1 - 4 k.p.c., zgodnie z którym Sąd Okręgowy - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest właściwy w sprawach odwołań od decyzji prezesa UOKiK, zażaleń na postanowienia wydawane przez prezesa Urzędu w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów lub przepisów odrębnych oraz zażaleń na postanowienia wydawane w postępowaniu zabezpieczającym lub egzekucyjnym w stosownym przedmiocie. Z kolei przepis art. 479²⁸ par. 3 k.p.c. odnosi się do postępowania w sprawach z zakresu ochrony konkurencji i reguluje kwestie związane z odwołaniem od decyzji prezesa Urzędu, które jest wnoszone do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jako właściwego w tego rodzaju sprawach (479²⁸ par. 1 pkt 1 k.p.c.).

dr Michał Kowalski

asystent sędziego NSA