Kontrola metrologiczna

Przyrządy pomiarowe legalizują terenowe służby miar. Do urządzeń codziennego użytku, które muszą być poddawane kontroli metrologicznej, należą liczniki elektryczności, gazomierze, wodomierze, ciśnieniomierze czy wagi nieautomatyczne. Rzecz dotyczy również odmierzaczy cieczy innych niż woda, takich jak paliwa ciekłe, biopaliwa, gazu skroplonego (LPG) i instalacji pomiarowych montowanych na cysternach samochodowych do ciekłego propanu-butanu albo instalacji do napełniania względnie opróżniania statków oraz cystern kolejowych lub samolotów, a nawet rygorom tym poddawane są instalacje pomiarowe do mleka o strumieniu objętości nie większym niż 2000 dm³/min.

Na cechę legalizacji składają się: znaki identyfikujące urząd podległy organowi administracji miar, względnie podmiot upoważniony, a także roczna (jeżeli okres ważności legalizacji jest wyrażony w latach) albo roczna i miesięczna (gdy legalizacja jest ważna przez kilka lub kilkanaście miesięcy). I jeśli przyrząd pomiarowy podlega legalizacji pierwotnej, a nie jest poddawany ponownej, albo okres ważności legalizacji jest nieokreślony, to cechę legalizacji stanowi wyłącznie ta, która identyfikuje urząd lub podmiot upoważniony.

Zakłada się, że obowiązek dokonania legalizacji pierwotnej został spełniony przed 8 lipca 2010 r., jeżeli przyrządy pomiarowe zostały wprowadzone do obrotu lub użytkowania zgodnie z przepisami ustawy z 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach. Po tej dacie obowiązują również dwa rozporządzenia ministra gospodarki z 2 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli i w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów, które powodują uszczegółowienie procedur (Dz.U. nr 110, poz. 727 i 728).

DNJ