Nowe zasady dla pośredników

Szacowanie nieruchomości i pośredniczenie w obrocie nimi mogą wykonywać jedynie osoby fizyczne z odpowiednimi uprawnieniami zawodowymi. Nawet jeżeli taką działalność prowadzi firma, to konkretne czynności muszą wykonywać tylko osoby posiadające takie uprawnienia.

Nowe zasady wykonywania działalności zawodowej w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami określają przepisy ustawy z 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która znowelizowała m.in. ustawę z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2004 r., nr 261 poz. 2603 z późn. zm.) w części dotyczącej rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami. Wkrótce podpisze ją prezydent i zacznie obowiązywać po 14 dniach od opublikowania w Dzienniku Ustaw.

Rzeczoznawca majątkowy szacuje wartość nieruchomości oraz maszyn i urządzeń trwale z nimi związanych. Sporządza i opracowuje opracowania i ekspertyzy, które nie stanowią operatu szacunkowego, a mogą dotyczyć na przykład efektywności inwestowania w nieruchomości, oznaczania przedmiotu odrębnej własności lokali, bankowo-hipotecznej wartości budynku bądź mieszkania, a także określania ich wartości na potrzeby inwestora.

Znowelizowane przepisy stanowią, że rzeczoznawca majątkowy może prowadzić we własnym imieniu działalność gospodarczą jednoosobowo, albo w ramach spółki osobowej, a także stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej u podmiotu, który prowadzi działalność w zakresie szacowania nieruchomości. Został uchylony zakaz łączenia wykonywania przez rzeczoznawców zawodu w różnych formach.

Zmienią się zasady obowiązkowego ubezpieczania odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności przez rzeczoznawcę. Szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego określi minister finansów, wskaże termin powstania tego obowiązku, oraz minimalną sumę gwarancyjną. Uwzględni specyfikę wykonywanego zawodu, zakres realizowanych zadań, a także sposoby uznawania ubezpieczeń i gwarancji zawodowych wydane w innych krajach. Chodzi tutaj o państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz państwa niebędące stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Pośrednikiem w obrocie nieruchomościami może być tylko osoba fizyczna posiadająca licencję zawodową i wpisana do centralnego rejestru pośredników. Może sam prowadzić działalność gospodarczą lub wykonywać ją w ramach stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej u podmiotu prowadzącego działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Przedsiębiorca, który wykonuje działalność pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, musi powierzać wykonywanie tych czynności osobom posiadającym licencję zawodową i wpisanym do rejestru. Gdy taką działalność prowadzi w kilku miejscach lub oddziałach, to w każdym z nich czynności pośrednictwa muszą wykonywać wyłącznie pośrednicy w obrocie nieruchomościami.

Pośrednik doprowadza do zawierania umów nabycia lub zbycia m.in. praw do nieruchomości, najmu lub dzierżawy. W umowie na piśmie, którą zawiera z klientami, określa m.in. zakres wykonywanych czynności i zobowiązuje się do wykonywania dla zamawiającego czynności zmierzających do zawarcia umów, z kolei zamawiający zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia.

Pośrednik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem czynności. Gdy korzysta przy tym z pomocy innych osób działających pod jego nadzorem, to jego ubezpieczenie musi obejmować również szkody wyrządzone działaniem tych osób.

Minister finansów określi szczegółowy zakres ubezpieczenia obowiązkowego, termin powstania tego obowiązku, minimalną sumę gwarancyjną oraz sposoby uznawania tych ubezpieczeń i gwarancji zawodowych w innych krajach.

Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

malgorzata.piasecka@infor.pl