Zmiana lokalizacji punktu gry uzasadnia zmianę decyzji

Na podstawie art. 155 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dopuszczalna jest zmiana decyzji zawierającej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie określenia miejsca prowadzenia tych gier, o którym mowa w art. 9 pkt 3 ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 4, poz. 27 ze zm.).

Prezes NSA wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej kwestię dopuszczalności zmiany zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie określenia miejsca prowadzenia tych gier w trybie art. 155 k.p.a.

W ocenie prezesa NSA, w orzecznictwie sądów administracyjnych wystąpiła rozbieżność w kwestii dopuszczalności zmiany zezwolenia na prowadzenie tego typu działalności przez zmianę lokalizacji lub liczby punktów gier w trybie art. 155 k.p.a. NSA uznał, że dopuszczalna jest zmiana wspomnianego zezwolenia w trybie tego przepisu.

NSA uznał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach, określenie miejsca prowadzenia gier stanowi konieczny element decyzji. Nie przesądza to jednak o tożsamości zezwolenia. Niezbędność elementu decyzji nie oznacza przy tym jego niezmienności. Udzielenie zezwolenia nie jest związane z tym, że wnioskodawca dysponuje lokalem, który mieści się pod określonym adresem, lecz tym, że dysponuje on lokalem spełniającym wymagania określone w ustawie. Zdaniem NSA, w przypadku gdy lokal (lokale) usytuowany w konkretnym miejscu zostanie zastąpiony innym lokalem, który odpowiada ustawowym wymaganiom i mieści się w określonej w zezwoleniu liczbie punktów gier na automatach o niskich wygranych, nie dojdzie do zmiany przyznanych uprawnień. Zmiana ta nastąpi bowiem w ramach udzielonego stronie zezwolenia.

NSA uznał, że zmiana stanu faktycznego polegająca na zmianie lokalizacji dotychczasowych punktów gier nie wpłynie na treść stosunku administracyjnego ukształtowanego pierwotną decyzją, a zatem nie przesądza ona o braku tożsamości sprawy rozstrzygniętej poprzez wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania gier. Tym samym, jeżeli pozostałe elementy składające się na pojęcie tożsamości sprawy zostaną zachowane, spełniony zostanie warunek wstępny zmiany zezwolenia na podstawie art. 155 k.p.a.

W konkluzji uzasadnienia uchwały NSA stwierdził, że przyjęcie poglądu, iż przepisami szczególnymi, zakazującymi zmiany ostatecznych decyzji administracyjnych, będą z reguły przepisy określające istotę regulowanego zjawiska, prowadziłoby praktycznie do niestosowania art. 155 k.p.a., co byłoby równoznaczne z jego zbędnością. W ocenie NSA wobec braku wyraźnego wyłączenia stosowania przepisu taką sytuację należałoby wykluczyć, ponieważ w świetle obowiązujących w polskim systemie prawa reguł wykładni nie do przyjęcia byłaby teza, że art. 155 k.p.a. jest w omawianym przypadku przepisem zbędnym. Dodano, iż niedopuszczalna jest bowiem taka interpretacja przepisu, która pozbawiałaby jego całość lub część znaczenia prawnego.

Z dniem 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Nowe przepisy zasadniczo zmieniły warunki prowadzenia działalności w zakresie gier hazardowych. Grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Grami na automatach są także gry na wspomnianych urządzeniach organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. O tym, czy dana gra jest grą losową rozstrzyga minister finansów w drodze decyzji administracyjnej. Działalność m.in. w zakresie gier na automatach może być prowadzona jedynie na podstawie koncesji na prowadzenie kasyna gry udzielonej przez MF. Urządzanie tego typu gier dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry. Organ koncesyjny może na wniosek przedsiębiorcy dokonać zmiany koncesji m.in. w zakresie miejsca urządzania gier.