Rozpatrując odwołanie, należy ponownie rozpoznać sprawę

Organ II instancji, rozpatrując odwołanie, musi ponownie rozpoznać sprawę. Nie może ograniczyć się jedynie do kontroli decyzji organu I instancji.

Przedsiębiorca A. prowadzący działalność gospodarczą, złożył wniosek o wyrażenie zgody na umieszczenie nośnika reklamowego, umieszczonego na słupie oświetlenia ulicznego w pasie drogowym drogi powiatowej. Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego nie wyraził zgody. Organ stwierdził, że na terenie miasta funkcjonuje duża ilość reklam w pasie drogowym, a zarządca drogi zgodnie z nałożonymi na niego obowiązkami, do których zalicza się m.in. panowanie nad zjawiskiem nadmiernego nagromadzenia reklam w pasach drogowych, prowadzi politykę polegającą na ograniczaniu liczby reklam na terenie miasta. Przedsiębiorca A. odwołał się od powyższej decyzji. Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja SKO została zaskarżona do sądu aministracyjnego.

Sąd uznał, że SKO, rozpatrując odwołanie A., nie rozpoznało ponownie sprawy zezwolenia na umieszczenie obiektu, nośnika reklamowego w pasie drogowym drogi powiatowej, lecz ograniczyło się wyłącznie do kontroli decyzji organu I instancji. Stwierdziło co prawda, iż organ I instancji dokładnie wyjaśnił stan faktyczny i prawny oraz należycie uzasadnił decyzję, przez co nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Wszystkie sformułowania zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dotyczące rozstrzygnięcia organu odwoławczego, w sposób ogólny odnoszą się jednak do reklam umieszczanych w pasie drogowym, a w szczególności na słupach oświetlenia ulicznego, nie zaś do konkretnego nośnika zlokalizowanego w konkretnym miejscu. Sąd uznał ponadto, że niezależnie od liczby wniosków o zezwolenie na umieszczenie nośnika reklam w pasie drogowym złożonych przez skarżącego do każdej lokalizacji takiego nośnika, oprócz powołania się na ogólne zasady umieszczania takich obiektów w pasie drogowym i bezpieczeństwa w ruchu drogowym, należy każdorazowo odnieść się indywidualnie, uwzględniając przede wszystkim takie cechy danej drogi, jak jej funkcja, otoczenie, dopuszczalna prędkość, widoczność, lokalizacja pionowych znaków drogowych, natężenie ruchu itp. W tym kontekście stwierdzenie, że "wszystkie postępowania zainicjowane w ostatnim czasie przez skarżącego dotyczyły umieszczenia tablic reklamowych na słupach oświetlenia ulicznego przy głównych ulicach miasta, więc argumentacja dotycząca zachowania zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego musiała być jednakowa", nie spełnia powyższych warunków indywidualizacji. Skoro decyzja odnosi się do lokalizacji konkretnego nośnika reklam, organ musi rozstrzygać sprawę, mając na uwadze konkretny stan faktyczny, dotyczący lokalizacji właśnie tego nośnika.

Oprac. Ewelina Stępień

w Szczecinie z 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 515/11