Gmina nie zaskarży decyzji samorządowego kolegium odwoławczego

Prezydent miasta nie może skutecznie wnieść odwołania od decyzji organu odwoławczego w sprawie rozstrzyganej przez niego w pierwszej instancji.

Samorządowe kolegium odwoławcze po rozpoznaniu odwołania stowarzyszenia od decyzji prezydenta miasta odmawiającej udostępnia żądanej przez stowarzyszenie we wniosku informacji publicznej, uchyliło decyzję w całości i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Na rozstrzygnięcie to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł prezydent miasta. Samorządowe kolegium odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot nieuprawniony.

Jak przypomniał WSA zgodnie z art. 50 par. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, rzecznik praw obywatelskich, rzecznik praw dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawniony do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W ocenie sądu interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., II SA 74/96, ONSA 1997 Nr 2, poz. 89). Aby stwierdzić, że dany podmiot ma legitymację skargową, zdaniem sądu musi on mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach prawa administracyjnego materialnego lub procesowego. Zdaniem WSA podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji, oraz organ w tym przypadku nie ma interesu prawnego w rozumieniu ustawy.

Co więcej, dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi uprawnienia z jednej strony władcze, a z drugiej uprawnienia strony, która takie rozstrzygnięcie kwestionuje (postanowienie NSA z 2 marca 2006 r., II GSK 387/05).

Powierzenie zatem organowi (jednostce samorządowej) właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy sądowoadministracyjnego. Nie ma więc ona legitymacji procesowej strony w postępowaniu, nie jest też podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do NSA (por. uchwała NSA z 19 maja 2003 r., sygn. OPS 1/03, LEX nr 79089).

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2011 r., II SA/Wa 1927/11.

Oprac. Łukasz Sobiech

radca prawny

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wskazuje, że uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Z prawa tego mogą skorzystać również prokurator, rzecznik praw obywatelskich czy rzecznik praw dziecka oraz każda organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności.

Jak widać, krąg podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest bardzo szeroki.

Niemniej jednak pozycja jednostki samorządu terytorialnego jest naprawdę bardzo szczególna.

Chodzi o sytuacje, gdy tego typu jednostka ma uprawnienia władcze. Otóż wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach indywidualnych wyklucza możliwość dochodzenia przez dany samorząd (gminę) swojego interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, jak też w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Innymi słowy włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek. Warto także dodać, że uprawnień tych w takiej sytuacji nie mają również pozostałe organy danej jednostki samorządowej.