Pomyłka w nazwie spółki nie powoduje nieważności decyzji

Można żądać stwierdzenia nieważności decyzji, tylko gdy postępowanie administracyjne prowadzone było wobec jednostki niemającej w danej sprawie interesu prawnego.

Generalny dyrektor dróg lrajowych i autostrad zawiadomił L. Sp. z o.o. z siedzibą w M. o wszczęciu postępowania w sprawie zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia. Po przeprowadzeniu oględzin na miejscu organ nałożył na spółkę karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej bez zezwolenia zarządcy drogi. W uzasadnieniu podkreślił, że zebrana w sprawie dokumentacja potwierdza zajęcie przez nią pasa drogowego poprzez usytuowanie w nim reklamy dwustronnej. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka podniosła, że zarówno postępowanie przed organem pierwszej instancji, jak i kończąca je decyzja dotknięte są sankcją nieważności. Postępowanie zostało wszczęte w odniesieniu do L. Sp. z o.o. z siedzibą w M., i na ten podmiot też została nałożona kara pieniężna. Nie ma tymczasem podmiotu o takiej nazwie i siedzibie w M. Stacja paliw należy do L. Sp. z o.o. i postępowanie administracyjne powinno się toczyć tylko w odniesieniu do właściciela stacji paliw, łącznie ze skutkiem doręczania właścicielowi wszelkiej korespondencji w sprawie. Generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję. Organ nie zgodził się z zarzutem, iż decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie. Podkreślił, iż spółka poinformowała, że stacja w miejscowości M. należy do L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. i to właśnie L. Sp. z o.o. jest stroną postępowania. W ocenie organu omyłkowo oznaczono stronę jako L. Sp. z o.o. z siedzibą w M. zamiast L. Sp. z o.o. z siedzibą w W., jednakże omyłka ta nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności. Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Sąd uznał, że decyzje naruszają zasady procedury administracyjnej. Z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wynika bowiem, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania skierowane zostało do podmiotu oznaczonego jako L. Sp. z o.o., ul. W., M. i odebrane zostało przez pracownika tej stacji. Zawiadomienie to zawierało informację o dacie oględzin wraz z pouczeniem o prawie strony do uczestniczenia w toku czynności, zapoznania się z materiałem dowodowym oraz złożenia wyjaśnień. Z protokołu oględzin wynika natomiast, iż nie był w ich trakcie obecny żaden przedstawiciel strony. Następnie organ nałożył karę pieniężną na stację L. Sp. z o.o. w W., po czym, już po wniesieniu przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, sprostował postanowieniem omyłkę w oznaczeniu strony, wskazując, iż jest nią L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Zdaniem WSA generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad naruszył w toku postępowania przepisy procedury administracyjnej poprzez przeprowadzenie oględzin bez prawidłowego zawiadomienia o tym podmiotu, na który została nałożona kara pieniężna. Nie mógł on więc zgłosić swoich uwag, jak też zażądać ewentualnie przeprowadzenia dowodów czy wypowiedzieć się w stosunku do już zebranych. Stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 par. 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego można stosować tylko do kwalifikowanego naruszenia prawa przez skierowanie decyzji do jednostki, która w świetle przepisów prawa nie jest stroną postępowania w danej sprawie. Tylko gdy postępowanie administracyjne prowadzone było wobec jednostki niemającej w danej sprawie interesu (obowiązku) prawnego, mamy do czynienia z wadliwością decyzji w stopniu skutkującym koniecznością stwierdzenia jej nieważności. Prowadzone przez organ postępowanie dotyczyło interesu prawnego L. Sp. z o.o. z siedzibą w W., zatem brak jest podstaw dla stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Orzecznictwo opracowała Ewelina Stępień