Czy będą zmiany na liście substancji dodawanych do produktów żywnościowych

@RY1@i02/2011/112/i02.2011.112.183.012a.001.jpg@RY2@

Joanna Krakowiak, radca prawny w kancelarii Wardyński i Wspólnicy

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności dodatek do żywności oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności.

Niektóre substancje, mimo że mogą spełniać definicję dodatku do żywności, są wyłączone spod reżimu prawnego mającego zastosowanie do dodatków. Dotyczy to np. substancji stosowanych w materiałach pokrywających lub powlekających, które nie stanowią elementu środków spożywczych i nie są przeznaczone do spożycia wraz z tymi środkami, czy też kazeiny i inuliny.

W Polsce produkty spożywcze mogą zawierać jedynie takie dodatki do żywności, które są wskazane na listach stanowiących załączniki do rozporządzenia ministra zdrowia z 22 listopada 2010 r. Jednak 17 maja 2011 r. weszła w życie zmiana tego rozporządzenia, która rozszerzyła katalog dozwolonych dodatków do żywności. Dopuszczono stosowanie takich dodatków jak np.: ekstrakty z rozmarynu, guma kasja czy alkohol poliwinylowy.

Wszelkie zmiany na listach dozwolonych substancji dodatkowych są niezwykle istotne dla firm z sektora spożywczego, ponieważ mogą oznaczać konieczność lub możliwość zmiany receptury produktów. Rozporządzenie określa, jakie substancje mogą być dodawane do jakiego rodzaju produktów żywnościowych oraz w jakiej ilości. Jeżeli maksymalna bezpieczna ilość dodatku nie jest określona, to dana substancja może być dodana w takiej ilości, która jest konieczna dla danej receptury produktu.

Można się spodziewać kolejnych zmian na liście dozwolonych substancji dodatkowych, ponieważ w UE realizowany jest wieloletni program przeglądu bezpieczeństwa stosowania dodatków do żywności. Po zakończeniu prac lista dozwolonych substancji dodatkowych zostanie zawarta w rozporządzeniu unijnym i tym samym stanie się jednolita i bezpośrednio skuteczna w całej UE.

not. KT