Indywidualne plany dla wybranych bezrobotnych

Powiatowy urząd pracy, udzielając pomocy określonej w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, może przygotować indywidualny plan działania dla bezrobotnego. Tak wynika z ustawy z 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 1 lutego 2011 r.

Wdrożenie indywidualnego planu ma doprowadzić do podjęcia pracy przez osobę bezrobotną i jest tworzony przy jej udziale. Zawiera on szczególności:

● działania możliwe do zastosowania przez urząd pracy w ramach pomocy określonej w ustawie;

● działania planowane do samodzielnej realizacji przez bezrobotnego w celu poszukiwania pracy;

● planowane terminy realizacji poszczególnych działań;

● formy, planowaną liczbę i terminy kontaktów z pośrednikiem pracy, doradcą zawodowym lub innym pracownikiem urzędu pracy;

● termin i warunki zakończenia realizacji indywidualnego planu działania.

Przygotowanie indywidualnego planu działania jest obowiązkowe dla bezrobotnego do 25. roku życia, powyżej 50. roku życia, bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego, i wreszcie takiego, który po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjął zatrudnienia. Urząd musi taki plan stworzyć, pod warunkiem że wymienieni bezrobotni pozostają nieprzerwanie w rejestrze przez co najmniej 180 dni od dnia rejestracji. Plan musi być gotowy w ciągu 30 dni po upływie pół roku.

Takie zasady przygotowania indywidualnych programów obowiązują od 1 lutego 2011 roku. Wcześniej urząd musiał przygotować plan dla każdego bezrobotnego, jeśli był on w rejestrze przez co najmniej pół roku. Oznacza to, że obecnie urzędy pracy muszą takie plany przygotować dla mniejszej liczby bezrobotnych w porównaniu do końca stycznia 2011 roku.

Od 1 lutego obowiązują też nowe zasady tworzenia indywidulanych planów, jeśli bezrobotni (spełniający wymogi wskazane wcześniej) odbywają szkolenie, staż, przygotowanie zawodowe dorosłych albo prace społecznie użyteczne. Powiatowy urząd pracy przygotowuje indywidualny plan działania dla nich nie później niż 90 dni po zakończeniu uczestnictwa w jednej z wymienionych form aktywizacji zawodowej. Taki plan musi być gotowy w ciągu 30 dni po upływie wspomnianych 90 dni.

Dyrektor powiatowego urzędu pracy wykreśli z rejestru bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy (np. wskazanej w indywidualnym planie aktywizacji) określonej w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wykreślona z niego zostanie także osoba, która bez uzasadnienia odmówi poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie. Pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy na okres:

● 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,

● 180 dni w przypadku drugiej odmowy,

● 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy.

Uzasadnioną przyczyną odmowy aktywizacji przez bezrobotnego jest jego choroba. Jeśli dostarczy on do powiatowego urzędu zwolnienie lekarskie, wtedy nie zostanie wykreślony z rejestru. Bezrobotny może także nie realizować indywidualnego planu, gdy wyjedzie za granicę na okres nie dłuższy, niż 10 dni w roku. Musi jednak wcześniej poinformować o tym urząd. W przypadku pozbawienia statusu bezrobotnego ponowne jego nabycie może nastąpić po upływie okresu, na który wykreślono go z rejestru (pod warunkiem, że taka osoba spełnia warunki do uzyskania statusu bezrobotnego).

W końcu lutego w powiatowych urzędach pracy było zarejestrowanych 2011 r. 2,15 mln bezrobotnych

Do rejestru bezrobotnych może być wpisana osoba, która m.in.:

● nie jest zatrudniona i nie wykonuje innej pracy zarobkowej

● jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, nieucząca się,

● ma od 18 do 60 lat (kobieta) lub 65 lat (mężczyzna),

● nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,

● nie prowadzi działalności gospodarczej,

● nie uzyskuje miesięcznie przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych.

Paweł Jakubczak

pawel.jakubczak@infor.pl

Art. 1 pkt 15 ustawy z 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 257, poz. 1725).

Art. 33 i 75 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).