Desuetudo wymaga spójnej praktyki niestosowania norm

W systemie prawa stanowionego co do zasady negatywnie ocenia się dopuszczalność uznawania desuetudo - zaprzestania stosowania przepisów - za źródło utraty ich mocy obowiązującej. W tym świetle interesujący jest przykład Rozporządzenia wojewody mazowieckiego nr 50 z 7 sierpnia 2007 r. (Dz.Urz. Woj. Maz. nr 156, poz. 4276, dalej jako: Rozporządzenie nr 50), wydanego na podstawie art. 135 ust. 2 Prawa ochrony środowiska (dalej: p.o.ś.). Jego przedmiotem było utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania (OOU) dla Portu Lotniczego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Następnie przepis zawierający delegację do wydania Rozporządzenia nr 50 został zmieniony: zwrot "wojewoda w drodze rozporządzenia" zamieniono na "sejmik województwa w drodze uchwały". Tym samym zmienił się zarówno organ określający OOU, jak i akt, w jakim uregulować należy tę kwestię. Jednocześnie w przepisach przejściowych zawartych w ustawie nowelizującej wskazano, że akty prawa miejscowego wydane na podstawie przepisów zmienianych - a co za tym idzie również Rozporządzenie nr 50 - zachowują moc do czasu wydania nowych. Zasadniczo zatem nie powinno być problemu z określeniem daty obowiązywania Rozporządzenia nr 50: zostało ono zastąpione przez Uchwałę nr 76/11 Sejmiku Województwa Mazowieckiego z 20 czerwca 2011 r. (Dz.Urz. Woj. Maz. nr 128, poz. 4086 ze zm., dalej jako: "Uchwała nr 76/11"). Praktyka działania organów administracji publicznej, jak również orzecznictwo pokazały jednak, że jest zgoła przeciwnie.