Rzecznicy konsumentów bez bata na firmy

Wśród podstawowych zadań rzeczników jest prawo występowania do firm w sprawach ochrony praw i interesów konsumentów. Tyle, że ustawodawca nie wyposażył ich w odpowiednie narzędzia, które umożliwiłyby skuteczne wykonywanie obowiązków. Mają oni co prawda prawo wzywać przedsiębiorców do składania wyjaśnień w przypadku sporów z klientami, ale pojawia się problem, gdy chcą wyegzekwować odpowiedzi. Wystarczy, że nieuczciwa firma zastosuje prosty unik, polegający na tym, że nie odbierze korespondencji z wezwaniem od rzecznika. Wówczas ten ostatni ma całkowicie związane ręce: ponieważ nie posiada statusu organu administracji publicznej, nie może zastosować przepisów o doręczeniu zastępczym. A to z kolej oznacza, że nie może nakłonić przedsiębiorcy do udzielenia wyjaśnień, a tym bardziej do zrealizowania roszczeń konsumenta. Co więcej, nie ma nawet podstaw skierowania do sądu wniosku o ukaranie nieuczciwego podmiotu. – Co prawda zgodnie z art. 114 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przedsiębiorca, który nie udzieli rzecznikowi wyjaśnień i informacji będących przedmiotem wystąpienia, podlega karze grzywny w wysokości nie niższej niż 2 tys. zł, ale kierując wniosek o takie ukaranie muszę przedstawić dowód, że wysłałam do niego pismo z żądaniem wyjaśnień oraz potwierdzenie odbioru korespondencji. A tego ostatniego brak – tłumaczy stołeczny rzecznik konsumentów Małgorzata Rothert.