Matczyne emerytury

Projekt ustawy o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym, która ma wejść w życie w 2019 r., przewiduje dla kobiet, które ukończyły 60 lat oraz urodziły i wychowały co najmniej czwórkę dzieci, oraz dla mężczyzn, którzy ukończyli 65 lat oraz wychowali co najmniej czwórkę dzieci, prawo do wystąpienia do prezesa ZUS z wnioskiem o świadczenie specjalne. Jeśli wnioskodawca posiada jakieś rolnicze okresy ubezpieczenia, to składa wniosek do prezesa KRUS. Urodzenie i wychowanie dzieci nie będzie jednak jedynym warunkiem otrzymania świadczenia. Wnioskodawca musi wykazać trudną sytuację materialną (brak dochodu zapewniającego niezbędne środki utrzymania) lub jego emerytura (renta) nie może przekraczać minimalnego świadczenia. W przypadku oświadczenia we wniosku o braku dochodu trzeba będzie dołączyć dokumenty to potwierdzające (np. zaświadczenie z urzędu skarbowego), a ZUS (KRUS) będzie miał prawo przeprowadzić postępowanie sprawdzające.

Rząd i media posługują się wyrażeniem „emerytura dla matek”, jednak nie jest to emerytura, a świadczenie specjalne przyznawane na odrębnych zasadach. Od decyzji prezesa ZUS nie będzie można złożyć odwołania do sądu powszechnego, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przeciwieństwie do sądu powszechnego sąd administracyjny nie może świadczenia przyznać, a jedynie wskazać błędy proceduralne i spowodować, że prezes ZUS lub KRUS rozpatrzy sprawę po raz kolejny.

Projekt ustawy przewiduje, że wysokość przyznanego w takim trybie świadczenia nie może przekroczyć minimalnej emerytury. Jeśli uprawniony otrzymuje już emeryturę lub rentę, to prezes ZUS lub KRUS przyzna mu jedynie odpowiednie wyrównanie. Osoby, które pobierają emeryturę lub rentę w wysokości co najmniej minimalnej, nie będą więc miały prawa do żadnych dopłat ekstra, niezależnie od liczby dzieci, które urodziły lub wychowały. ©℗

Ważne!

Od decyzji prezesa ZUS w sprawie rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego nie będzie można złożyć odwołania do sądu powszechnego, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.