Sędziowie karani za pijaństwo i złe stosowanie prawa, ale nie za korupcję

Zgodnie z art. 82 ust. 2 prawa o ustroju sądów powszechnych "sędzia powinien w służbie i poza służbą strzec powagi stanowiska sędziego i unikać wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności sędziego lub osłabiać zaufanie do jego bezstronności". Tyle prawo. Rzeczywistość jest całkowicie odmienna.

Najczęstszym zarzutem pod adresem sędziów było naruszenie godności urzędu i powagi stanowiska. Sędziowie czynni i w stanie spoczynku byli karani dyscyplinarnie za łamanie zasad etyki przez popełnianie wykroczeń drogowych pod wpływem alkoholu, niewłaściwą postawę wobec policji oraz próby ucieczki z miejsca wypadku.

Częstym uchybieniem godności są nieporozumienia z przełożonymi i prezesami sądów. Na przykład Jacek Ignaczewski, sędzia znany z krytyki wymiaru sprawiedliwości, został ukarany upomnieniem, bo odmówił przejęcia sprawy z dnia na dzień po chorym koledze.

Przed sądami dyscyplinarnymi stają też sędziowie, którzy popełniali błędy, niewłaściwie stosując kwalifikację prawną czynów lub przepisy proceduralne. Naganę otrzymała sędzia, która pod wpływem stresu - jak twierdziła - fałszowała akta sprawy.

W ubiegłym roku SN zdecydował o wydaleniu sędziego z zawodu, co jest rzadką sankcją. Sędzia ten przez kilka lat źle stosował przepisy kodeksu karnego i procedury. Jego uzasadnienia wyroków nie spełniały wymogów i na ich podstawie strony nie były w stanie wnosić apelacji.

Zdarzały się też przypadki, że sędzia nie zapłacił 6 złotych za zakupy w sklepie.

- Wbrew obiegowym opiniom dyscyplinarki za korupcję są rzadkością - twierdzi Andrzej Miller, rzecznik dyscyplinarny przy sądzie w Kaliszu.

katarzyna.zaczkiewicz@infor.pl