Biblioteka prawnika

Gdy autor nie zdradza, co sam myśli

Książka Katarzyny Czerwińskiej-Koral to pozycja poprawna, ale nieporywająca. Przypomina w swojej strukturze podręcznik akademicki, co oczywiście nie jest wadą, ale jednocześnie pozostawia pewien niedosyt.

Warto zaznaczyć, że do lektury przystępowałem bez ugruntowanej wiedzy z zakresu prawa rolnego. Po trzech wieczorach spędzonych z tą pozycją doszedłem do wniosku, że mogę śmiało iść na konferencję poświęconą tematyce nieruchomości rolnej i nie wyjść na idiotę. To wielki atut, gdy czytelnik po lekturze jest mądrzejszy niż przed nią. Świadczy to choćby o tym, że książka jest napisana przystępnym językiem i kierowana do praktyków prawa, a nie jedynie do ściśle wyspecjalizowanych teoretyków.

Ale jest też druga strona medalu. Autorka jest bardzo skrzętna w sporządzaniu przypisów. Do tego stopnia, że można niekiedy odnieść wrażenie, iż jedynie łączy w całość to, co powiedzieli inni. W miejscu, gdy można by oczekiwać jej własnego spostrzeżenia, czasem polemiki, wątek jest urywany. Tym większa szkoda, gdyż co do niektórych stanowisk przywołanych przez autorkę nawet taki laik jak ja miał pewne zastrzeżenia. Być może wynikające z niewiedzy, ale dobrze by się stało, gdyby w pozycji znalazło się więcej odautorskich poglądów.

Analogicznie: dowiadujemy się z książki, co powiedział Sąd Najwyższy na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat (Czerwińska-Koral odnosi się do kilkuset orzeczeń!), ale rzadko kiedy orzecznictwo poddane jest krytycznej analizie. Ta zaś bez wątpienia i ożywiłaby lekturę, i pozwoliła zapoznać się z różnymi koncepcjami.

Tym bardziej że w niektórych miejscach osoba, która dopiero wgryza się w tematykę podziału nieruchomości rolnej - a zakładam, że właśnie takie są adresatem książki - zastanawia się, dlaczego w orzecznictwie wykształciła się dana koncepcja, a nie inna.

@RY1@i02/2016/056/i02.2016.056.070000200.802.jpg@RY2@

Katarzyna Czerwińska-Koral, "Podział quoad usum nieruchomości rolnej", Warszawa 2015, wyd. C.H. Beck

PSŁ