Były parlamentarzysta jest pracownikiem chronionym

We wrześniu 2016 r. został odwołany przez ówczesnego prezydenta miasta B., reprezentującego organ założycielski szpitala. Stracił nie tylko stanowisko kierownicze, otrzymał też wypowiedzenie umowy o pracę z zajmowanego jeszcze wcześniej stanowiska lekarza starszego asystenta.

Od tej decyzji odwołał się do sądu i już w I instancji uzyskał korzystny wyrok –wypowiedzenie uznano za niezgodne z przepisami, sąd nakazał przywrócić dr. M. do pracy na dotychczasowym stanowisku lekarskim. Zasądził też 27 tys. zł z tytułu wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy. O ile bowiem sąd uznał dopuszczalność zmiany zatrudnienia: odwołania ze stanowiska dyrektora szpitala, o tyle wskazał, że rozwiązując definitywnie stosunek pracy, lecznica postąpiła wbrew ustawie o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1799). Zgodnie bowiem z art. 31 tej ustawy pracodawca, u którego poseł lub senator otrzymał urlop bezpłatny, jest obowiązany zatrudnić go po jego zakończeniu lub, w razie jego gotowości do pracy, po wygaśnięciu mandatu, na tym samym lub równorzędnym pod względem płacowym stanowisku z wynagrodzeniem, jakie otrzymywałby poseł lub senator, gdyby nie skorzystał z urlopu bezpłatnego. Natomiast rozwiązanie przez pracodawcę stosunku pracy z posłem lub senatorem, korzystającym z urlop bezpłatnego – z wyjątkiem stosunku pracy z wyboru – oraz zmiana warunków jego pracy lub płacy w ciągu dwóch lat po wygaśnięciu mandatu może nastąpić tylko za zgodą Prezydium Sejmu lub Prezydium Senatu. Tymczasem ani prezydent miasta B., odwołując dr. M. ze stanowiska dyrektora, ani później szpital, wypowiadając umowę o pracę, nie wystąpili o zgodę na te czynności dotyczące zatrudnienia dr. M.