Wątpliwe przepisy w sprawie refundacji cen gazu

Wraz z początkiem nowego roku gminy szykują się do realizacji kolejnego zadania związanego z przyznawaniem pomocy rodzinom ponoszącym wysokie koszty ogrzewania domów i mieszkań. Choć jest ona potocznie nazywana dodatkiem gazowym, to tym razem nie ma formy typowego świadczenia, ale refundacji kwoty odpowiadającej zapłaconemu VAT od zakupionego gazu (od 1 stycznia br. została przywrócona jego 23-proc. stawka). Jednak tak jak miało to miejsce w przypadku dodatku węglowego, tak i teraz niektóre przepisy ustawy z 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie odbiorców paliw gazowych w 2023 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. poz. 2687), na podstawie których mają być wypłacane pieniądze rodzinom, budzą wątpliwości.

Data niekoniecznie graniczna

W szczególności dotyczą one art. 19 ust. 1 ustawy, który reguluje terminy wnioskowania o refundację. Zgodnie z nim wniosek o zwrot VAT trzeba złożyć nie później niż do 29 lutego 2024 r. lub w ciągu 30 dni od otrzymania faktury dokumentującej dostarczenie paliw gazowych. To sformułowanie spowodowało pytania, który termin jest w takim razie wiążący i w jakich sytuacjach. Jego brzmienie sugeruje bowiem, że wnioskodawca może wybrać i np. cyklicznie po każdej uzyskanej w tym roku fakturze ubiegać się o refundację, pod warunkiem że zachowa wspomniany termin 30 dni, albo złożyć jeden wniosek, do którego dołączy wszystkie faktury za ten rok (lub jedną, jeśli obowiązuje go rozliczenie roczne za dostarczony gaz) i wtedy istotne będzie tylko to, aby zrobił to do końca lutego przyszłego roku.