Rząd może zmienić waloryzację
STAN FAKTYCZNY - Zawodowy żołnierz w 1987 roku wystąpił do Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego o przyznanie emerytury wojskowej. Została mu przyznana na podstawie ustawy z 16 grudnia 1972 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych. Organ rentowy zwaloryzował wysokość przyznanego świadczenia na podstawie ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin. Zgodnie z tamtymi przepisami emerytury podlegają waloryzacji w takim stopniu i terminie, w jakim następuje wzrost uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pozostających na służbie i zajmujących analogiczne stanowiska.
Przepis ten obowiązywał do 1 stycznia 1999 roku, kiedy to w efekcie reformy systemu emerytalnego uległy zmianie zasady waloryzacji rent i emerytur. Świadczenia żołnierzy są od tamtego czasu waloryzowane na zasadach ogólnych - takich jak w przypadku osób otrzymujących je z ZUS. Na podstawie nowych przepisów wysokość emerytury skarżącego była kilka razy waloryzowana. Od tych decyzji nie wniesiono odwołania, więc stały się one prawomocne. W 2008 roku emeryt wojskowy złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczeń emerytalnych oraz wypłatę z odsetkami kwot wynikających z różnicy między świadczeniami już otrzymanymi a żądanymi. Zakład emerytalny odmówił ich wypłaty oraz stwierdzenia nieważności prawomocnych decyzji. Emerytowany odwołał się do sądu I instancji, który oddalił odwołanie od decyzji organu rentowego.
Zainteresowany złożył apelację. Sąd apelacyjny uznał ją za bezzasadną. Sędziwie zwrócili uwagę, że z ustawy wprowadzającej reformę nie wynika, że nowe zasady waloryzacji dotyczą wyłącznie żołnierzy pozostających w służbie 1 stycznia 1999 r.
Zainteresowany wniósł kasację do Sądu Najwyższego, który ją jednak oddalił. Sędziowie zwrócili uwagę, że zmieniając zasady waloryzacji, ustawodawca nie pozbawił skarżącego prawa do świadczeń ani prawa do ich waloryzacji. Jednocześnie naruszenie oczekiwań co do przewidywanego poziomu przyszłych świadczeń nie narusza zasadności waloryzacji. Nie można więc mówić o ograniczeniu praw nabytych.
Sygn. akt II UK 55/10
Bożena Wiktorowska
bozena.wiktorowska@infor.pl
@RY1@i02/2010/220/i02.2010.220.183.015c.001.jpg@RY2@
Bartosz Nowak, radca prawny Kancelaria Radców Prawnych M. Nałęcz-Socha, B. Nowak Spółka Partnerska
W rozpatrywanej sprawie nie doszło do pozbawienia prawa do waloryzacji świadczeń, a jedynie do zmiany sposobu ich podnoszenia. Mimo zmiany przepisów istota mechanizmu dopasowującego wysokość świadczenia do aktualnych warunków cenowych nie została naruszona. Sąd Najwyższy słusznie wskazał, że naruszenie oczekiwań co do przewidywanego poziomu przyszłych świadczeń nie stanowi naruszenia prawa do waloryzacji. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie podkreślał znaczenie stabilności przepisów emerytalno-rentowych, jednocześnie zaznaczając, iż ustawodawca ma prawo modyfikowania opartych na tych przepisach praw słusznie nabytych. Zauważyć należy, że istotna podmiotowo różnica ma miejsce tylko do czasu pozostawania w służbie, natomiast później osoba taka staje się emerytem i podlega ogólnym regulacjom dotyczącym tej grupy osób.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu