Jest co udoskonalić

Obowiązująca konstytucja, już w momencie jej uchwalania, wywoływała liczne zastrzeżenia, krytykę ze strony części uczestników stosunków prawnych i politycznych. Jak pokazało 20 lat stosowania jej przepisów, często były to uwagi formułowane na wyrost czy też na użytek rywalizacji politycznej. Zarazem jednak w tym czasie miały miejsce zdarzenia, których nie mógł przewidzieć ustrojodawca czy też praktyka ustrojowa rozwinęła się w kierunku przez niego niepożądanym. Nawiązując do myśli Johanna Wolfganga von Goethego, każda konstytucja jest szara, ale złote drzewo życia zawsze jest zielone. Nie da się w całej rozciągłości ekstrapolować tego, co wydarzy się w przyszłości, tym bardziej gdy sen z powiek spędza wypracowanie kompromisu konstytucyjnego aprobowanego przez większość członków Zgromadzenia Narodowego, a następnie akceptowalnego przez naród w referendum. Z tego też względu praktyka ustrojowa potwierdziła zasadność jednych rozwiązań konstytucyjnych, a dokonała falsyfikacji innych. Nie ma wątpliwości, że 20 lat doświadczeń ustrojowych potwierdziło kierunkową trafność podjętych przed laty wyborów ustrojowych, ale jednocześnie skłania do refleksji nad częściowymi zmianami w konstytucji. Przede wszystkim powinny one dotyczyć rozszerzenia wpływu narodu na bieg stosunków prawnych i politycznych w państwie, jak również modernizacji systemu organów władzy publicznej i jego dostosowania do wyzwań współczesnego świata.