Trybunał malowany

Trwa czwarty rok, odkąd obecna większość rządząca zaczęła robić własne porządki w Trybunale Konstytucyjnym. Najważniejsze osoby w państwie, w tym prezydent czy premier, nie kryją zadowolenia z jego obecnego sposobu działania, jednak dane statystyczne pokazują ten obraz inaczej. Weźmy chociażby kwestię zdejmowanych wokand, o czym niedawno pisał DGP. Na 25 wyznaczonych w tym roku przez Trybunał Konstytucyjny wokand aż osiem zostało odwołanych.

Obserwuję zmiany zachodzące w Trybunale Konstytucyjnym z przykrością. Przypomina mi się artykuł, który po pierwszym orzeczeniu TK z 1986 r. napisał Stanisław Podemski („Trybunał nie malowany, Polityka, 15.11.1986). Trybunał wydał wówczas orzeczenie, w którym pokazał, jak wielkie znaczenie dla ochrony praw obywatelskich będą miały jego orzeczenia. Powołanie TK – jak pamiętamy – było krokiem milowym w naszej drodze do demokracji i państwa prawnego, ale początkom jego działalności towarzyszyły obawy, czy nie będzie to ochrona pozorna, zwłaszcza w ówczesnych warunkach. Trybunał Konstytucyjny od początku objawił się jednak jako zdecydowany obrońca konstytucyjnych praw i wolności. Ochronę tę z powodzeniem zapewniał przez trzy dekady. Niestety ten czas już się skończył. Trybunał obecnie utracił zdolność do realizacji swoich konstytucyjnych funkcji i zadań. Notorycznie odwoływanie zaplanowanych wcześniej wokand jest tego dowodem.